Adelheid Roosen viert het rouwen in haar nieuwe voorstelling

De begrafenisstoet duurt zo'n twee en een half uur, zegt Roosen. "Je wandelt in de stoet van Sacha, van Amsterdam Nieuw-West, Plein '40-'45, naar de Jeruzalemkerk in Amsterdam-West." Het laatste halfuur van de voorstelling speelt zich af in die Jeruzalemkerk. "En de wandeling van twee uur daar naartoe, dat is eigenlijk een prelude op het rouwen."

Begrafenisstoet

De hoofdpersoon, Sacha, doet eigenlijk een voorstel, zegt Roosen. "Een voorstel in hoe hij zou willen sterven. Daar heeft hij zijn theaterfamilie voor uitgenodigd, al zijn collega's en het publiek." Omdat de stoet over straat trekt, is er ook publiek dat op straat staat en de stoet voorbij ziet komen. 

Vroeger zag ze regelmatig zo'n stoet voorbij komen, beschrijft Roosen. "Dat was nog in de tijd dat je allemaal huisvrouwen had, en die liepen ook allemaal de voordeur uit. Die volgden dan de vrouw van de directeur van de lagere school, die was overleden. En dan dwarrelde iedereen mee naar het kerkplein." 

Helend

Tegenwoordig zijn dergelijke stoeten nog maar weinig te zien in het straatbeeld. Roosen vindt dat jammer: "Ik vind een stoet zoiets moois, zoiets universeels, zoiets herkenbaars. Er is zoveel rouw in ons. En ik vind het heel erg fijn om dat te delen." Roosen ziet een begrafenisstoet als een soort eerbetoon. "Maar ook om eigen rouw te ervaren door mee te lopen in zo'n stoet", zegt ze.

De voorstelling speelt drie weken lang. Hoofdpersoon Sacha herbeleeft daardoor telkens weer opnieuw zijn voorbegrafenis. Toch denkt Roosen niet dat dat alleen maar zwaar is voor hem: "Uit eigen ervaring weet ik dat het herbeleven een heling in zich heeft." Daarnaast heeft regisseur Katrien van Beurden alles in het project weten te versmelten, zegt Roosen.

Rijkdom

"Ik vind het fantastisch dat dit echt een roedel is geworden. Heel veel verschillende gemeenschappen die elkaar nog niet kenden voor de voorstelling doen mee." Zo zijn er twee grote muziekgezelschappen, en spelers uit de queercommunity vanuit de moslimgemeenschap in Nieuw-West. Maar ook een jongerencentrum doet mee. "En dan hebben we nog een paar mensen van de Galaxy Boat, een noopvang van een heel groot cruise-schip."

Volgens Roosen is het niet zo dat er een taboe rust op deze manier met de dood omgaan. "Nee, ik vind elk gevoel of elke emotie die een mens op de wereld heeft, alleen maar rijkdom. Dus deze stoet zit vol met rijkdom."