Binnenland

'Ik voelde me verantwoordelijk voor het geweld tussen mijn ouders'

foto: ANP

Nieuws
'Ik voelde me verantwoordelijk voor het geweld tussen mijn ouders'

Er worden in Nederland steeds meer meldingen gedaan van huiselijk geweld en kindermishandeling bij Veilig Thuis. Die organisatie kan het werk nauwelijks nog aan. Zo’n melding moet namelijk binnen vijf dagen worden onderzocht, maar de wachttijden lopen soms op tot wel twee maanden. Opgroeien met huiselijk geweld heeft grote impact op kinderen, ze kunnen er wel een leven lang last van hebben. Ceren van Marlen groeide op in zo’n thuissituatie. Haar moeder werd ernstig mishandeld door haar vader. Over die tijd schreef Ceren het boek Het Boze Oog, dat vandaag verschijnt.

De vader van Ceren was gewelddadig naar haar moeder toe en na de scheiding van haar ouders werd haar moeder gewelddadig naar haar en haar zusje toe. "Ik was vijf jaar oud en voelde me verantwoordelijk voor het geweld tussen mijn ouders", vertelt Ceren. Zodra ze als kind de ruimte binnenstapte, stopte het geweld vanuit haar vader. "Hierdoor was ik een soort schild dat mijn moeder beschermde voor mijn vader. Daardoor sliep ik niet. Ik stond bovenaan de trap om de wacht te houden en ik moest iedere keer een weloverwogen keuze maken: nu ingrijpen, of het bewaren voor een andere keer."

Schrijven als therapie

Niets hielp Ceren met het verwerken van het trauma uit haar jeugd. "Ik heb alles geprobeerd: antidepressiva, therapie, zelfs alternatieve geneeszorg. Maar niets hielp, alleen het van me af schrijven." Ceren schaamde zich als kind voor haar thuissituatie, maar ook jaren later vertelt ze het niet aan haar vriendinnen. "Ik heb het er nog nooit met mijn vriendinnen over gehad. Die weten het nu omdat het boek er kwam, dus pas sinds kort."

Lees ook

Meldingen huiselijk geweld neemt toe: 'Maatwerk voor plegers nodig'

Die schaamte komt bij kinderen vooral voort uit loyaliteit voor hun ouders. "Het is daarom zo belangrijk dat docenten, maar ook buren, kennissen of vrienden aan de bel trekken als ze merken dat er wat speelt," vertelt Mariëlle Dekker, directeur van Augeo, een organisatie die zich inzet voor kinderen in onveilige thuissituaties.

Het boze oog

De titel van haar boek Het Boze Oog, dat sinds vandaag uit is, verwijst naar het boze oog amulet van de moeder van Ceren dat naast de voordeur hing. "Het boze oog staat symbool voor geluk en bescherming van geesten en kwade blikken. Mijn moeder geloofde er heilig in, maar dat heeft natuurlijk nooit gewerkt." Ceren wil mensen op het hart drukken om een melding te maken als je iets doorhebt. "Bij twijfel, maak een melding. Kinderen zijn heel kwetsbaar en het kan letterlijk levens redden. Zo’n kind blijft je eeuwig dankbaar."