appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
Nu: Nieuws en Co
STER Advertentie

WK-column: 'een exclusief interview met Cristiano Ronaldo, op voorhand een kansloze missie'

ANP
donderdag 21 juni 2018 | NOS | Edwin Cornelissen

Mixed zone. Merkwaardig woord is dat eigenlijk voor de plaats waar je als verslaggever, doorgaans in de catacomben - wat zeg ik: in de krochten- van het stadion, in staat wordt gesteld drie vragen aan een sporter te stellen. 'Mixed zone', het klinkt alsof je daar twee verschillende bloedgroepen met elkaar in aanraking laat komen. Wat in zekere zin ook zo is, want 'zij' voetballen stukken beter dan 'wij'. Maar 'wij' praten dan weer beter dan 'zij'.

Voor een verslaggever betekent een verblijf in een mixed zone bij het WK voetbal doorgaans: lang wachten. Nadat de scheidsrechter heeft afgefloten en het publiek is bedankt, geeft een select aantal spelers een interviewtje aan de veldrand. Daarna verdwijnt het gezelschap naar de kleedkamer, om een uurtje of twee later de neus te laten zien aan de internationale pers.

Onder de honderden wachtende journalisten ontstaat inmiddels een landerig sfeertje. Er worden grappen gemaakt, onzinnige gesprekken gevoerd. Maar steeds als de deur maar even opengaat, al is het maar op een kier, zie je de blikken bliksemsnel die kant op gaan. Want het zou zomaar kunnen dat de voetballer, die jij graag wilt hebben, in die deuropening verschijnt.

Het gros van de verslaggevers droomt natuurlijk van een exclusief interview met Cristiano Ronaldo. Op voorhand een kansloze missie. De populairste Portugese spelers lopen met een bodyguard aan hun zijdehun route langs de dranghekken, die ze tegen al te opdringerige journalisten moeten beschermen. Sommigen kijken strak voor zich uit, en zeggen niets. Anderen wuiven arrogant met de hand de verzoeken weg, en zeggen niets. 

Ronaldo bedient zich van een aloude truc. Hij loopt met een telefoon aan het oor door de mixed zone, alsof hij verwikkeld is in een heel belangrijk gesprek. Wie goed kijkt, kan echter zien dat de app-icoontjes op zijn telefoon gewoon zichtbaar zijn. Zo ontdoet de wereldster zich soepeltjes van het persleger dat gegroepeerd zijn passen volgt in de hoop dan toch een quote te scoren. Of anders een foto te maken. Of nog beter: een selfie. Voor dit soort wantoestanden heeft de FIFA overigens een bataljon vrijwilligers ingeschakeld, dat elke fotograferende verslaggever rücksichtlos de les leest. Dus mocht u zich afvragen waarom bij dit artikel geen foto van een mixed zone geplaatst is…

Het is even wachten, maar twee uur en een kwartier na afloop van Marokko-Portugal, komt dan ook de groep Nederlandse Marokkanen door de deur. Inclusief Nordin Amrabat, de man die zich ondanks een hersenschudding fit genoeg voelde om te spelen tegen Ronaldo en de zijnen. Eerst lijkt het erop dat Amrabat ons in de broeierige mixed zone in de kou laat staan. Hij is moe, zegt hij. Even later stopt hij toch om zijn verhaal te doen en blijkt Nordin Amrabat een relaxte jongen, een makkelijke prater ook. 

Nee, wat er in die vorige wedstrijd tegen Iran allemaal precies was voorgevallen, dat is Amrabat allemaal kwijt. Wat hij wel weet, is dat hij zich goed genoeg voelde om te starten tegen Portugal. En aangezien de keuze -wel of niet spelen- aan hem zelf was gelaten, was het een abc’tje. Ondanks een FIFA-protocol dat voorschrijft dat je bij een hersenschudding zeker zeven dagen rust moet hebben. 

Op google had Amrabat nog wel even zitten zoeken naar het risico op blijvend letsel. Maar hij zag daarin geen reden om af te stappen van zijn voornemen te starten. Zoveel gelegenheden zijn er niet om de trots van je land te verdedigen op een WK, als je een leeuw van de Atlas bent. 

Tegelijkertijd maakt de internationale spelersvakbond FIFpro zich boos. Amrabat had niet moeten spelen, zoals staat in het protocol. Wat dan weer de vraag oproept: hoe bindend is dat protocol, en bij wie ligt de verantwoordelijkheid? Moet FIFA erop toezien dat een speler met een hersenschudding niet in actie komt? Of ligt de bal toch echt bij de teamstaf van in dit geval Marokko? Of ben je als speler primair zélf verantwoordelijk voor je eigen welzijn? Het zijn zaken die Nordin Amrabat maar van zich af laat glijden. Een extra kopzorg is uiteindelijk ook niet wat je wilt als je een hersenschudding hebt.

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1