Philip Huffs nieuwe roman 'Een goed nest' onderzoekt de dynamiek tussen welgestelde ouders en hun kinderen

Gezin als eerste wereld

Eerder schreef Huff al de roman Wat je van bloed weet met het gezin als hoofdthema. In zijn nieuwe roman vertelt hij opnieuw een verhaal over een familie. En dat heeft een reden. 

"De eerste wereld die je binnentreedt, is die van je familie", zegt Huff. Daaromheen bestaan volgens hem veel clichés, waaronder de aanname dat die wereld warm en liefdevol is. "Maar dat is vaak niet zo. Die eerste wereld is ook vaak een kille, wrede plek."

De manier waarop gezinsleden zich in zo'n situatie tot elkaar verhouden, fascineert Huff enorm. "De ervaringen en interacties die we binnen dat gezin meemaken, dragen we ook met ons mee en deze beïnvloeden vervolgens hoe we met andere mensen omgaan en wat we in onze liefdes en vriendschappen zoeken."

Trauma

Het gezin in Een goed nest wordt getekend door een heftige gebeurtenis. Het tweede geboren kind overlijdt namelijk op jonge leeftijd. Het leed dat hieruit voortkomt, vormt de basis voor hoe de familieleden elkaar nadien behandelen. 

"Dat zie ik een beetje als een soort spijker die in het ijs wordt gehakt", zegt Huff. "Naarmate ze langer over de breuklijnen heen lopen met z'n allen, gaat het ijs meer en meer breken."

Gebaseerd op eigen leven

Huff schrijft autobiografische fictie en put dus graag voor zijn verhaallijnen uit zijn eigen levenservaringen. Dat is een bewuste keuze, hij hanteert namelijk een belangrijke regel als hij schrijft: "De mensen over wie ik schrijf mogen nooit zeggen 'ja, maar dat klopt niet'."

'Een goed nest' is wat dat betreft geen uitzondering op de regel. Zo gaan de kinderen in het boek naar Nieuw-Zeeland, Londen en New York - allemaal plekken waar Huff zelf delen van zijn leven heeft gespendeerd.

'Leidt een leven dat zingt'

In Kunststof wordt aan gasten gevraagd of zij een levensmotto of lijfspreuk in het zogeheten 'tegelboekje' willen schrijven, dat vol staat met tegelwijsheden. Huff kiest voor een quote uit de Nederlandse vertaling van werk van de Amerikaanse dichter Robert Hass: "Er zijn allerlei vormen van leegte en volheid die zingen en niet zingen."

"Dat zingen en niet zingen is voor mij waar mijn boek over gaat", legt Huff uit. "Er zijn levens die we leiden die zingen en er zijn levens die we niet leiden die niet zingen, maar er zijn ook levens die we leiden die niet zingen. En dan is het heel belangrijk om een leven te leiden dat zingt."