Hassnae Bouazza schreef een Marokkaanse liefdesroman: 'Het bruiloftsseizoen deed me denken aan Pride and Prejudice'

Een Marokkaanse Pride and Prejudice

In Naima en Karim staat Naima centraal, een alleenstaande docente in Marokko die tevreden is met haar leven als vrijgezel. Dat verandert wanneer ze Karim ontmoet, een Nederlands-Marokkaanse man die voor de bruiloft van zijn zus naar Marokko reist. 

Dat de roman doet denken aan Pride and Prejudice is geen toeval. Bouazza studeerde Engelse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht en noemt de klassieker van Jane Austen een belangrijke inspiratiebron. "Het is een prachtig verhaal. Het bal-seizoen in Pride and Prejudice, waarin potentiële huwelijkspartners aan elkaar worden voorgesteld, deed me denken aan het Marokkaanse bruiloftsseizoen", aldus Bouazza.

"Marokkanen die in het land wonen en Europese Marokkanen die voor de bruiloften terugkeren, ontmoeten elkaar daar. In juli en augustus bruist het land van liefde, vrolijkheid en de bruiloften", vertelt Bouazza. "Tegelijkertijd worden ook de verschillen tussen groepen en verschillende culturen zichtbaar. Dat zien we in Pride and Prejudice ook terug."

Tussen twee werelden

Ook Karim reist in de roman naar Marokko tijdens het bruiloftsseizoen. "In het boek beschrijft Karim hoe hij niet volledig thuishoort in Marokko, omdat mensen vinden dat hij in het Noorden hoort. Maar wanneer hij in Nederland is, krijgt hij juist het gevoel dat hij daar ook niet helemaal thuishoort. Hij bevindt zich echt tussen twee werelden in."

Bouazza herkent dat gevoel slechts gedeeltelijk: "Marokko heeft voor mij altijd als een warm bad gevoeld. Ik heb daar nooit te horen gekregen dat ik er niet thuishoor omdat ik in Nederland woon. Misschien komt dat ook doordat ik de taal spreek. Veel Nederlands-Marokkanen beheersen de taal niet meer goed. Dan word je sneller als buitenstaander gezien."

Vooroordelen

In Naima en Karim laat Bouazza zien dat vooroordelen niet alleen bestaan tussen verschillende groepen, maar ook binnen gemeenschappen zelf. "Zo beschrijf ik hoe de Nederlands-Marokkanen ook vooroordelen hebben over de Marokkaanse gemeenschap. Vaak spreken ze die niet rechtstreeks uit, maar ze zijn er wel. In het boek wordt ook veel geroddeld, want dat is nu eenmaal wat mensen doen."

Daarnaast wil Bouazza een genuanceerd beeld schetsen van Marokkaanse vrouwen. "Ik heb geprobeerd Marokkaanse vrouwen te beschrijven zoals ik ze zelf ken", vertelt ze. "Dat beeld wijkt misschien af van wat Nederlandse lezers verwachten van Nederlands-Marokkaanse vrouwen. Ik wilde realistische personages neerzetten en heb me laten inspireren door vrouwen uit mijn eigen omgeving." 

Volgens Bouazza was dat geen politiek statement, maar een kwestie van authenticiteit: "Ik wilde gewoon laten zien wat ik zie. En als lezers dat moeilijk kunnen geloven, dan zou ik zeggen: ga zelf eens naar Marokko. Er gaat een wereld voor je open."