Waar komt de mythische status van Chanel Nº5 vandaan?

Volgens geurontwerper Frank Bloem is het parfum een wonderlijke geur: "Het is een beetje een vreemde mix van allerlei bloemengeuren en nog wat voor die tijd rare geurstoffen. Die heten aldehyde." Aldehyde zijn synthetische stoffen, legt Bloem uit. "Die ruiken heel fris. Een beetje chemisch als je ze in hun pure vorm ruikt. Ze zorgen voor een versterking van de bloemengeur, en maken dat het net een beetje anders ruikt dan de normale bloemen die je kent."

Volgens Laura Stek, die eerder een radiodocumentaire over het parfum maakte, ruikt het parfum nog redelijk zoals het in de jaren '20 rook. Het is moeilijk om geuren te beschrijven, zegt Stek. "Maar ik denk altijd aan een soort groot oud houten huis met donkere gordijnen van dikke fluwelen stof, en gehaakte kleedjes met tafelzilver."

Mythes

Het parfum werd ontwikkeld door een Russische parfumeur, die verschillende versies maakte. "Je had Chanel 1 tot en met 10, en de mythe gaat dat nummer 5 het is geworden omdat dat het geluksgetal was van Chanel." Een andere mythe over de geur is dat het ontworpen zou zijn vanuit liefdesverdriet om een verongelukte minnaar. "Het iconische flesje zou geïnspireerd zijn op het whiskyflesje dat hij bij zich droeg." Maar eigenlijk weet je bij Chanel nooit precies wat waar is en wat niet, zegt Stek.

Toch kleeft er ook een zwart randje aan het parfum. "Deze vrouw, die deugde eigenlijk gewoon niet. Het was een enorm getalenteerde vrouw die echt waanzinnige dingen heeft gedaan, maar er zit zeker een zwart randje aan." geeft Stek aan. Zo bracht Chanel tijdens de Tweede Wereldoorlog veel tijd door met een hooggeplaatste nazi in het Ritz hotel. "Later werd er uit archiefstukken overtuigend bewijs geleverd dat zij ook echt activiteiten heeft uitgevoerd voor de nazi's." zegt Stek. Zelf heeft Chanel dat altijd ontkend. 

Weinig veranderd

Frank Bloem geeft aan dat het parfum niet volledig hetzelfde is als destijds. "Als je zo op een beetje op 90% van alle ingrediënten zit, dan herken je het ineens. Dan komt het karakter van het parfum naar boven. Maar het kan best zijn dat het de ene keer anders ruikt dan de andere keer." Hij is duidelijk over de kracht van het parfum: "Ik denk dat het raar genoeg is om nog steeds te boeien. Het mysterieuze aan het parfum is dat het toch wel echt een rare compositie is waar je niet helemaal de vinger op kan leggen bij het ruiken ervan."

Toch staan er niet alleen aangename geuren op de ingrediëntenlijst van het parfum. Bloem: "Als je het een beetje laat uitwaaieren en al die aldehydes weggaan, dan komt daaronder een soort kattepisachtige geur te voorschijn. Dat is sifet. Bij sommige mensen komt dat wat sterker op hun huid naar voren dan bij anderen." Hoe lekker het parfum ruikt, kan per persoon verschillen. Dat de geur alleen een damesparfum zou zijn klopt niet, volgens Bloem. "Dat is achterhaald."