'Koning van het levenslied' zou vandaag 75 jaar geworden zijn

Volgens Spigt zit de kwaliteit van zijn songs in de eenvoud. "Het spreekt heel veel mensen aan, iedereen snapt het meteen. En het druipt natuurlijk van de melancholie en van de emotionaliteit. En daar zijn mensen heel gevoelig voor." 

Cliché 

Het is een enorme uitdaging om niet clichématig te worden, zegt Spigt, die zelf ervaring heeft met het vertalen van klassieke tango's. "Het is vakwerk, zullen we maar zeggen." Toch leunt het succes van Hazes' muziek niet alleen op zijn teksten, volgens Spigt. Ook zijn melancholieke toon speelt een grote rol. "Het is toch een heel droevige man."  

Die droevigheid ziet Spigt bij Hazes in zijn ogen, en hoort ze in zijn stem. "Hij was natuurlijk ook neurotisch bang. Ik denk dat hij het zwaar had. En meer dat hij geleefd werd." Ook de alcoholverslaving van Hazes droeg daaraan bij. "Hij greep natuurlijk naar de fles. Nou, dat maakt het echt niet beter. Sterker nog, dan word je nog nerveuzer op den duur. Daar weet ik alles van."

Drama

Volgens Spigt zit er altijd drama in de muziek van Hazes. Daarom typeert ze zijn muziekstijl als smartlap, en niet zozeer als blues. "Hij is natuurlijk de blues gaan opzoeken. En dat heeft hij wel op een gegeven moment echt goed gedaan. Maar ik vind eerder smartlappen, soul eigenlijk."

Op enig moment was er sprake dat er een samenwerking zou komen tussen Hazes en Spigt. "Wij moesten allebei spelen in Harderwijk. En toen zei hij, ik heb een idee. Dré & Fré. We gaan een duet doen. Dat vond ik natuurlijk gelijk goed. Maar dat hebben we nooit gedaan. Niet lang daarna was hij overleden."