Johanna ter Steege brengt theater naar Twentse feestzalen: 'We mengen ons echt met het publiek'

De taal van haar jeugd

Ter Steege groeide op in het Twentse dorp Notter. Na haar succes met de Twentse theaterproducties Hanna van Hendrik en De Vergeten Twentse Lente ging deze week haar derde voorstelling, Huus van Twente, in première. Het stuk wordt gespeeld in verschillende feestzalen en dorpshuizen verspreid over heel Twente. 

Ter Steege en Stefan de Walle vertolken de hoofdrollen: zij spelen een broer en zus die samen het zalencentrum Huus van Twente runnen. Het publiek belandt midden in de jubileumweek van het familiebedrijf. Terwijl de festiviteiten zich afspelen, komt gaandeweg een lang verborgen familiegeheim aan het licht.

De volledige voorstelling wordt gespeeld in het Twents, de moedertaal van Ter Steege. Volgens de actrice draagt de streektaal bij aan de persoonlijke betekenis van het stuk. "De taal zorgt ervoor dat de voorstelling dicht bij me staat. Ik voel me er thuis door", vertelt ze. Omdat het stuk in het Nederlands werd geschreven, verzorgde Ter Steege zelf de vertaling naar het Twents. "Ik ben de enige van de acteurs die het echt spreekt."

Voor haar tegenspeler De Walle betekende dat een extra uitdaging. "Hij spreekt natuurlijk geen vloeiend Twents, maar hij pakt alles ontzettend snel op", zegt Ter Steege. "Het is zo'n geweldige acteur. Ik denk dat we samen een heel geloofwaardige broer en zus neerzetten."

Dicht op het publiek

In tegenstelling tot haar eerdere voorstellingen kiest Ter Steege dit keer bewust voor een veel kleinere opzet. "Bij Hanna van Hendrik was het decor dertig meter breed en konden er duizend mensen komen kijken. Bij deze nieuwe voorstelling mengen we ons echt met het publiek. Zo kunnen ze bijvoorbeeld meedoen aan een quiz over ons fictieve zalencentrum. Mensen worden echt onderdeel van wat er gebeurt."

Die directe betrokkenheid vraagt ook iets van de acteurs. "Er moet veel geïmproviseerd worden. Daarvoor moest ik echt even een knop omzetten, maar het levert ook ontzettend veel op. Het heeft bijna iets magisch dat je samen met het publiek een nieuwe werkelijkheid kunt creëren."

Volgens Ter Steege was die kleinschaligheid een bewuste artistieke keuze. "Na Hanna van Hendrik en De Vergeten Twentse Lente besefte ik hoe moeilijk het is om jezelf steeds te overtreffen. Ik wil niet dat mensen telkens iets groters verwachten. Ik wil me vrij voelen om te maken wat mij op dat moment bezighoudt. Het gaat niet om de grootte van een productie, maar om wat je wilt vertellen."

Een antwoord op polarisatie

De inspiratie voor Huus van Twente komt voort uit thema's die haar persoonlijk raken. "Wat me op dit moment erg bezighoudt, is de polarisatie en de verschrikkelijke dingen die er in de wereld gebeuren. Dat zijn zaken die me vaak een gevoel van onmacht geven."

Juist daarom gelooft ze in de kracht van ontmoeting. "Het enige wat ik dan kan doen, is met mensen in contact blijven. We moeten met elkaar blijven praten, ook al delen we niet dezelfde mening." Vanuit die gedachte ontstond het idee om het publiek letterlijk dichter bij het verhaal te brengen. "Wat gebeurt er als ik naar iemands eigen dorpshuis kom, een plek waar iemand al dertig jaar komt? Dat doet iets met mensen."