Druktemaker Joost Oomen: 'Weer een racist die weer iets racistischers zei in de Tweede Kamer'

De aanleiding voor die column was het feit dat huisartsen steeds vaker van medisch onbetrouwbare apps gebruik maken om de werkdruk te verlichten. Deze week bleek dat ze dat niet vrijwillig doen, maar onder dreiging van financiële afstraffing door zorgverzekeraars. Let op wat ik hier zeg: een zorgverzekeraar dwingt artsen om medisch discutabele prut te gebruiken, omdat ze anders gekort worden op de vergoeding om goede zorg te verlenen. Anders gezegd: er wordt met de gezondheid van mensen gekloot om meer geld te verdienen. Een grof schandaal, toch ging het er deze week amper over.

Waar het wel over ging was weer een racist die weer iets racistischers zei in de Tweede Kamer dan de vorige keer. Weer een extremistische clown die nauwelijks verhuld achter een spreekgestoelte opriep tot een witte etnostaat, vrij vertaald: Ruud Gullit, Soundos en Humberto Tan het Nederlanderschap probeerde te ontzeggen. En hoewel ik het ook extreem belangrijk vind dat dit soort rabiate onzin en kwetsende ellende nooit onweersproken mag blijven, waren de serieuze politici weer van hun werk gehaald. Weer moest elke talkshowminuut gevuld worden met commentatoren die op het ‘ongekend felle debat’ reageerden en begrijp mij niet verkeerd, dat is terecht, zonder dat we het probleem van racisme in onze samenleving oplossen, kunnen we geen enkel probleem oplossen, maar omdat we het steeds maar niet oplossen, sterker nog, sinds er steeds meer politici garen spinnen bij steeds openlijker racisme, raakt een oplossing voor het racismeprobleem, en dus voor elk probleem, steeds verder uit zicht.

Hooggespannen snaar

Terwijl, ik geloof helemaal niet dat de meeste mensen in Nederland ten diepste racisten zijn. Ja, de partij van die extremistische clown staat in de peilingen op zestien zetels, maar ik geloof er geen snars van dat al die stemmers niet willen juichen voor het Nederlands elftal. Waar het merendeel van de spelers, net als het merendeel van de Nederlanders, een migratieachtergrond heeft. Toch raakt de diep racistische praat een snaar. Een snaar die hooggespannen is door een verlangen naar een snelle, simpele oplossing voor een vastgelopen systeem. Een vastgelopen zorgsysteem, een vastgelopen voorzieningensysteem, een kwakkelend sociaal vangnet. En mensen die merken dat de boel afbrokkelt, proberen koste wat het kost hun laatste beetje te beschermen en blijkbaar gaan bepaalde mensen daarbij ver over de grens van het fatsoenlijke, menselijke wettelijke toegestane heen. Hebben ze geen moeite met bikkelhard racisme en antisemitisme, als het maar een simpel hek bouwt om dat wat hen nog rest.

Hoe die snaar te ontspannen, hoe die vatbaarheid voor racistische praatjes een beetje weg te nemen? Door die systemen weer op gang te helpen! En hoe doe je dat? Dan moet er geld bij. Dat geld is er gewoon. Het zit in de zakken van die extreem vermogende Nederlanders met pandjes in de P.C. en dat geld dat moet daar uit. Dat geld moet uit die zakken en zo snel mogelijk de maatschappij in. Anders blijven we maar in dit soort cirkeltjes rondrennen, anders blijft elk tweede debat in parlement of media gaan over wie er nu weer over de schreef ging en niet over wie er nu weer een goede oplossing heeft bedacht. Dat vindt Dries Roelvink misschien niet leuk, maar het is voor het land wel nodig. Anders blijven we maar dooremmeren met dit land, totdat het een afgebladderde, afgetrapte zooi is geworden, met een goedkoop chroomlaagje van volkszang en nazi-gedachtegoed eroverheen.