Autisme-diagnose op latere leeftijd krijgen: 'Herkenning werkt ontzettend helend'
- Nieuws
- Autisme-diagnose op latere leeftijd krijgen: 'Herkenning werkt ontzettend helend'
Pas op latere leeftijd de diagnose autisme krijgen, schrijver Maaike Helmer maakte het mee. Maar hoe gaat dat in zijn werk? Hoe kom je erachter en wat zet dat vervolgens in gang? Helmer schreef er het boek Daar is een woord voor over, wat vandaag in de boekhandels ligt. "Terugkijken is ontnuchterend en bevreemdend", zegt de schrijver bij Spraakmakers.
Video niet beschikbaar
Toen Helmer op haar 42ste de diagnose autisme kreeg, kon ze zichzelf "beter" begrijpen. Van jongs af aan kreeg de schrijver al allerlei "stickers" opgeplakt, zowel negatief als positief. Helmer omschrijft het zelf als een rugzakje dat ze met zich meedroeg, waarin de negatieve dingen "beter blijven zitten" en de positieve er "makkelijk" uitvallen. "Ik leefde er maar mee", zegt de schrijver.
Testen
Toen ze na een gesprek met een vriendin dacht dat ze misschien wel autistisch was, ging ze dat onderzoeken met haar psycholoog. Aan de hand van een DSM-5-test bleek dat ze hoog scoorde en ging een onderzoekstraject in. "Maar het overviel me alsnog", zegt Helmer over de diagnostisering. "Hoe autisme zich vervolgens uit, is heel verschillend. Dat komt door je persoon, je achtergrond, je kansen. Er zijn ontzettend veel dingen van invloed."
Vrouwen
Vrouwen krijgen over het algemeen pas veel later een autisme-diagnose. "We zijn opgegroeid in een patriarchaal systeem, de manier waarop er naar lichamen en geesten gekeken wordt is mannelijk ingericht. Vrouwen krijgen andere verwachtingen opgelegd en leren dus maskeren", denkt Helmer, die zich hierin herkent. Het is dan ook "ontnuchterend en bevreemdend" om terug te kijken op de jaren voordat ze de diagnose kreeg.
Andere bedrading
"Wat ik merk, is dat mensen met autisme over het algemeen vrij hard voor zichzelf zijn, omdat ze in een normatieve maatschappij opgroeien waarin ze de hele tijd aan de norm moeten voldoen waar ze niet binnen passen. Ze zijn hard voor zichzelf", gaat Helmer verder. "Maar als je snapt dat je hersenen een andere bedrading hebben, weet je dat je anders werkt en kun je jezelf daar beter in voorzien."
Herkenning
Met haar boek Daar is een woord voor hoopt Helmer andere neurodivergente personen te begrijpen. "Ik dacht altijd dat ik de enige was die apart en anders was. Maar herkenning werkt ontzettend helend. Weten dat je niet de enige bent, draagt daar ontzettend aan bij", omvat Helmer het boek. Daar is een woord voor is hier verkrijgbaar.
Mis niets met de nieuwsbrief van Spraakmakers
Spraakmakers maken we mét jou als luisteraar. En om jou zoveel mogelijk bij ons programma te betrekken, versturen we een dagelijkse nieuwsbrief. Hierin vind je de stelling van de dag, de onderwerpen in de uitzending en een interessant artikel dat zeker het lezen waard is. Zo kun je gemakkelijk meepraten en mis je nooit meer iets!
Gerelateerd
