Doorwerken na je pensioen om mensen met een kleine beurs te helpen: 'Zonde om al die kennis verloren te laten gaan'

Zonde van pensioen

Het idee ontstond bij Fiona in Frankrijk. Daar zag ze een plek waar veel gepensioneerden samenkwamen. "Toen dacht ik: jeetje, daar moet heel veel kennis zijn," vertelt ze. Toen haar vader met pensioen ging, vroeg ze hem wat hij nog graag zou willen. "Toen zei hij dat hij nog wel mondzorg wilde leveren. Toen dacht ik: nou, dat lijkt mij mooi om dat op te zetten."

Voor Bernhard was stoppen geen zwart gat, zegt hij zelf. Maar helemaal loslaten deed hij het vak niet. "Ik heb wel altijd de behoefte gehad om armere mensen te helpen en structureel is dat nooit gelukt." En dus vond hij het project met zijn dochter meteen de moeite waard. "Ik vond het echt heel jammer dat ik moest stoppen."

De praktijk kwam in Drenthe, waar mensen langskomen die de tandarts niet meer kunnen betalen en daardoor soms al flinke achterstanden hebben opgelopen. Volgens Fiona laat dat zien dat hier een groot gat zit. Mondzorg zit voor volwassenen immers niet in het basispakket voor volwassenen.

Angst en schaamte

De nood is hoog, maar toch liep de praktijk niet direct storm. Fiona denkt dat daar vooral angst en schaamte achter zitten. Volgens Bernhard zie je dat ook terug in de behandelstoel. "Mensen zijn jarenlang niet geweest, die zijn daardoor bang geworden. Want hoe langer je wacht, hoe banger je wordt om die eerste stap weer te doen." En dat is volgens hem niet alleen vervelend voor het gebit, maar ook voor de algehele gezondheid. "Mondzorg is eigenlijk heel belangrijk. Want als je dat niet goed bijhoudt, dan komen er allerlei ziektes achterweg natuurlijk."

Daar komt nog iets bij: veel patiënten geloven eerst niet dat de zorg echt goedkoop of gratis is. "Heel veel mensen denken toch dat ze nog een rekening krijgen," zegt Bernhard. "Die kunnen zich niet voorstellen dat het geen geld kost." De praktijk wordt gefinancierd via fondsen, met FNO als hoofdfonds, en krijgt ook steun van bedrijven uit de regio.

Volgens Fiona komen veel mensen uiteindelijk pas als de pijn te groot wordt. "Dan zetten ze zich over die angst en schaamte heen. En dan komen ze."

Andere beroepen

Wat Fiona betreft blijft het niet bij tandartsen. Ook in andere beroepen zou volgens haar veel meer gebruik gemaakt kunnen worden van gepensioneerde vakmensen. "Psychologen bijvoorbeeld. We zijn nu bezig met een dierenarts. Daar speelt het nu ook best wel."

Ze vindt dat gepensioneerden vaak worden onderschat. "We moeten gepensioneerden veel meer op waarde schatten en veel meer inzetten." Daarvoor moet haar generatie wel de juiste structuur organiseren, denkt ze. "Mijn generatie moet moeite doen om een infrastructuur te creëren waarop de generatie van mijn vader aan het werk kan gaan."

Voor Bernhard is de waardering van patiënten in elk geval duidelijk voelbaar. "Die zijn heel dankbaar. Die vinden het echt fantastisch." Het initiatief won ook een prijs van de landelijke tandartsvereniging. Dit bewijst vooral dat een goed idee soms simpel kan zijn: laat kennis niet verdwijnen zodra iemand met pensioen gaat.