Topsport is als kunst en andersom

Verschillende disciplines 

In de vorige eeuw kon je ook een medaille krijgen als je schilder of architect was. Het hoorde bij de gedachte van de moderne Olympische Spelen, opgesteld door Pierre de Coubertin: een gezond lijf, maar ook een gezonde geest. In de kunst waren er vijf officiële onderdelen waarbij een gouden medaille te verdienen was: architectuur, literatuur, muziek, schilderkunst en beeldhouwkunst. "De enige voorwaarde was dat het werk sport als onderwerp moest hebben. Dat moest de kern zijn", vertelt Tjon a Fong. Hij haalt daarbij het voorbeeld aan van één van de twee gouden medailles die Nederland ooit won op dat gebied. "Jan Wills, de architect van het Olympisch Stadion, won in 1928 een gouden medaille voor het stadion." Die andere gouden plak werd ontvangen door schilder Isaac Israëls, in datzelfde jaar. 

Jury

Om te bepalen wie de winnaar is, zou er een jury aangesteld worden. Zoals ze dat ook aanpakken bij bijvoorbeeld turnen. Tjon a Fong blikt weer terug op het jaar 1928: "Nederland was gastland in dat jaar en in het Stedelijk Museum Amsterdam was een expositie van alle ingestuurde werken. Het waren er 1100 die allemaal in aanraking kwamen voor een gouden medaille." De Nederlander Israëls ging er dus met de winst vandoor, met zijn schilderij van een ruiter.  

Parallel met de kunsten

Volgens Tjon a Fong is er een duidelijk parallel tussen kunst en sport. "Topsport is geen spontane uitbarsting van talent. Je schaaft langdurig aan de training, aan de vorm, aan de stijl. Het is schaven, schrappen en herhalen. En dat geldt ook voor kunstenaars", zegt de voorzitter van de Amsterdamse Kunstraad. Het pleidooi van Tjon a Fong luidt dan ook als volgt: "Laten we bij de volgende spelen kunst terugbrengen in de competitie, om mensen in de gelegenheid te stellen om ook een gouden medaille te winnen tijdens de kunstdisciplines."