Nieuwe Dichter der Nederlanden is trouw aan haar meertaligheid

Ze volgt Babs Gons op, die van 2023 tot eind 2025 de Dichter der Nederlanden was. Het comité dat haar heeft voorgedragen noemt Mbarki Ben Ayad "een dichter die zowel kritisch als verbindend is, die een spiegel durft voor te houden en daarvoor de taal effectief weet in te zetten." Het ophouden van de spiegel doet ze door te schrijven: "Ik ben me ontzettend bewust van wat ik schrijf en dat is mijn middel om dat te doen, door de poëzie daarvoor te gebruiken en andere genres. Daar voel ik me het aller prettigst bij."

Geen haast

Toen ze het aanbod kreeg, moest ze wel even nadenken. "Ik werk liever achter de schermen." De spotlights hielden haar even tegen, maar voor de poëzie gaat ze de tweejarige titel aan. Op 1 februari wordt ze in de Amstelkerk in Amsterdam geïnaugureerd en dat is het officiële startschot van haar termijn. Als Dichter der Nederlanden zal ze belangrijke gebeurtenissen, onder andere uit het nieuws, poëtisch belichten en een ambassadeur zijn voor de dichtkunst. Maar ze slaat niet altijd aan op het nieuws: "Mijn werk is altijd geëngageerd dus het zal altijd ook over de gebeurtenissen in de wereld gaan, maar op een indirecte manier." 

Iets moet haar verrassen en het moet iets bevatten dat ze nog niet eerder heeft geschreven. Elke dag pakt ze de pen op, naast gedichten maakt ze ook essays en is ze vertaler en programmamaker. Als kind was ze al in de weer met notitieboekjes en dat heeft ze altijd gehouden. In 2022 gaf ze haar eerste dichtbundel uit, genaamd Oeverloos. Het was een persoonlijke keuze om dat 'toen' pas uit te geven. "Ik heb geen haast met schrijven. Ik wilde graag een bundel uitgeven waar ik zelf tevreden over ben. Als het om mijn eigen werk gaat, ben ik behoorlijk kritisch."

Trouw aan alle talen

Kenmerkend aan haar werk is de meertaligheid. Het is haar tweede natuur, ze spreekt zes talen: Nederlands, Darija (Marokkaans-Arabisch), Tasjelhit (een Amazigh dialect), Frans, Engels en klassiek Arabisch. "Als meertalig mens, denk ik meertalig, leef meertalig, ik spreek over het algemeen meertalig. En als ik aan het schrijven ben, dan komen bepaalde zinnen en woorden in bepaalde talen. Ik probeer daar trouw aan te zijn. Over wat ze in welke taal iets opschrijft, denkt ze niet na. Het komt vanzelf: "Anders had ik het wel in het Nederlands gedacht."