Tim Hofman over het nieuwe seizoen van Over Mijn Lijk, zijn begin bij BNN en de impact van zijn werk: 'Niet gelijk verkocht door BNN'

Niet meteen verkocht door BNN

Hofman begon zijn loopbaan bij wat toen nog de BNN University heette, tegenwoordig de BNN Academy. Uit meer dan duizend aanmeldingen werd hij geselecteerd, al voelde hij zich daar aanvankelijk niet direct thuis. "Ik was niet gelijk verkocht door BNN", vertelt hij. De omroep stond in die tijd sterk voor seks, drugs en rebellie, terwijl hij zichzelf daar niet helemaal in herkende.

Toch bleef hij. "Het was een wederzijds spel", zegt Hofman over die eerste periode. Ook het competitieve karakter van het traject lag hem niet meteen. Hij moest zelfs een maand langer blijven omdat hij naar eigen zeggen te weinig had gepresteerd. In die extra maand trok hij het alsnog recht en kreeg hij de baan.

Zijn route naar de media was niet rechtlijnig. Hofman begon aan drie studies, maar maakte er geen van alle af. Veel meer dan een strak uitgestippeld plan had hij vooral een gevoel bij wat hij wilde maken. "Ik dacht: mooie dingen maken, dit is mijn kans."

Een veilig bed spreiden

Inmiddels is Over Mijn Lijk al jaren een van zijn meest indringende programma’s. Hofman noemt het werk betekenisvol, juist omdat het raakt aan "de essentie van bestaan". In het programma probeert hij, zoals hij het zelf zegt, "een veilig bed te spreiden" waarin mensen zich vrij voelen om te praten. 

Die werkwijze leerde hij niet alleen door ervaring, maar ook door advies van oud-presentator Patrick Lodiers. Volgens Hofman zit het belangrijkste werk niet alleen in het interview zelf, maar juist in alles daar omheen: vertrouwen opbouwen, uitleggen hoe het maakproces werkt en aanvoelen wanneer er ruimte is voor moeilijke vragen.

Soms laat het programma ook letterlijk sporen na. Als een deelnemer overlijdt, laat Hofman een tatoeage zetten die symbool staat voor die persoon. Zo staat op zijn onderarm een verwijzing naar Fabienne, die zei dat je moet leren dansen in de regen.

Tussen humaninterest en onderzoeksjournalistiek

Aan de ene kant maakt Hofman het intieme Over Mijn Lijk, aan de andere kant de uitgesproken journalistiek van BOOS. Zelf ziet hij daar minder tegenstelling in dan anderen misschien denken. "Voor mij voelt dat als hetzelfde," zegt hij. "Namelijk iets onderzoeken."

Dat gold ook voor de uitzending over The Voice of Holland, die grote maatschappelijke impact had. Terugkijkend zegt Hofman dat hij en zijn redactie vooral leerden hoe journalistiek, macht en beeldvorming door elkaar kunnen gaan lopen. Wat hij achteraf anders had gedaan? Eerder duidelijk maken dat journalistiek en juridische processen niet hetzelfde zijn. "Die twee dingen gingen mensen door elkaar halen."

Minder open dan vroeger

Hofman was eerder in zijn carrière ook dichter en schreef openhartig over zijn privéleven. Tegenwoordig is hij daar terughoudender in geworden. De reden is simpel: de impact op zijn privéleven is te groot geworden. "Soms is een zucht al een krantenkop", zegt hij.

Juist daarom probeert hij zijn werk en zijn privébestaan meer van elkaar te scheiden. Na vijftien jaar in het vak weet hij beter wat hij nodig heeft om dat vol te houden.