Raymond Thiry over Het Diner, zijn schurkenrollen en het vaderschap buiten de gebaande paden

Nieuwe rol als presentator

In Het Diner proberen bekende Nederlanders aan tafel te achterhalen wie de waarheid spreekt en wie liegt. Voor Thiry was het presenteren van zo’n programma nieuw terrein. "Voor mij is het voor de eerste keer dat ik niet een bekkie tekst heb waar ik me achter kan verschuilen", zegt hij. "Wel achter de spelregels. Maar ik vond het gewoon één kluif."

Zelf meedoen aan zo’n programma zou hij overigens ook niet uitsluiten. "Met dit programma zou ik misschien wel meedoen", zegt hij. "Omdat ik wel heel erg goed in staat ben om een verhaal op te lepelen wat mij niet overkomen is." Even later formuleert hij het nog directer: "Glashard liegen. En mijn fantasie de ruimte geven." Juist dat spel met façade en overtuigingskracht vindt hij interessant. "Het zet je wel aan het denken hoe een façade werkt", zegt Thiry. Bekende mensen, vindt hij, kunnen hun woorden en uitstraling strategisch inzetten. "En het is wel leuk om dat te ontwaren bij dat programma."

Van absurdistische sketches naar ingehouden dreiging

Wie Thiry vooral kent als de koelbloedige Luther in Penoza of Undercover, vergeet misschien dat hij ooit begon in een heel andere hoek. In de jaren tachtig en negentig maakte hij absurdistische sketches voor onder meer de VPRO en was hij te zien in Villa Achterwerk. Groot spel, veel gekte, veel ontregeling.

Toch bleek juist het tegenovergestelde hem ook goed te liggen. "De eerste keer vond ik het onthutsend makkelijk om niet te hoeven spelen", zegt hij over zijn latere, ingetogen rollen. Daarbij kreeg hij vaak hetzelfde advies: "Hou het klein." Dat werkte, merkte hij. "Als je die vrij onbeweeglijk houdt en je laat hem iemand strak aankijken, met de gedachte: ik weet hoe deze scène afloopt en je bent direct dood, daar gaat een zekere dreiging van uit." De schurk spelen bevalt hem dan ook prima. Op de vraag of dat lekker is, antwoordt hij droog: "Ja hoor. Ja, het is beter dan een priester in een gewaad."

Stem uit de Efteling

Naast zijn acteerwerk is Thiry sinds kort ook in de Efteling te horen. Voor de nieuwe attractie Danse Macabre sprak hij de stem in die bezoekers in de wachtrij het verhaal vertelt. Dat leverde hem opvallend veel reacties op. "Toen ik nog WhatsApp had, wist ik wie daar in de rij stond", zegt hij lachend. "Iedereen denkt toch altijd eventjes aan mij: ik sta hier in de rij, ik hoor je stem."

Geen standaardvader

Ook is Thiry openlijk over zijn privéleven. Thiry heeft drie zonen bij drie lesbische moeders en noemt zichzelf "niet een standaardvader". Hij was naar eigen zeggen niet nadrukkelijk betrokken bij de opvoeding en kijkt daar met gemengde gevoelens op terug. Tegelijk is hij blij dat zijn kinderen stevig in hun schoenen staan.

"Ik probeer ze niks voor te leven", zegt hij. "Daarom ben ik wel blij dat ik ze niet echt deel heb genomen aan hun opvoeding. Dat ik ook niet mijn onzekerheid, m’n makken, m’n twijfels aan ze heb overgebracht." Zijn zonen, zegt hij, zijn juist zelfverzekerd.