Rikkert Zuiderveld: De Veteraan

DE VETERAAN

De veteraan: hij houdt zijn rechterhand

gerimpeld langs de broze slaap geheven,

een laatste groet van hen die overbleven

aan wie er stierven voor het vaderland.

Zijn linkerhand steunt op een stok. Een staf

in grazig weiland: evenwicht voor even,

want eenmaal moet een man zich overgeven,

ook wie zichzelf nog nooit gewonnen gaf.

En ik, die nooit zal zien wat hij ooit zag,

ik zal hem volgen, eenmaal, vroeger, later.

Voorlopig sta ik zwijgend langs de kant

en stel mij voor hoe wij daar op een dag

tezamen zitten aan het stille water

en uitzien op dat rimpelloze land.