'De enige die onaantastbaar blijkt, is de nieuwe minister van Defensie'

Al sinds ik klein was, plakt mijn moeder het kabinet op de koelkast. Daar is ze mee begonnen met Balkenende I, een rampenkabinet met politiek halve garen als Herman Heinsbroek, Hilbrand Nawijn en de grootste van allemaal: Henk Kamp. Mijn moeder bedacht een leuk spelletje om mij iets van de politiek bij te brengen. Elke keer dat er een minister of staatssecretaris het veld moest ruimen, mocht ik een groot kruis door hun gezicht zetten. Kabinet-Balkenende I heeft er slechts tien maanden gezeten. De eerste staatssecretaris mocht al acht uur na beëdiging vertrekken. Het hele kabinet donderde om toen de ministers Bomhoff en Heinsbroek in alle openbaarheid met elkaar bleven bakkeleien, maar het spelletje met de kabinetsleden en de kruizen, dat bleef.

Dus bij aantreding van kabinet-Jetten I kan ik mij enorm verheugen op het wanneer en waarom de eerste ministers alweer op moeten donderen. Zo lees ik bijvoorbeeld op de Wikipedia van kersvers minister van Economische Zaken Heleen Herbert, dat zij in 2021 voorzitter was van het Watertorenberaad. Ik weet niet wat het Watertorenberaad is. Ik kan nu natuurlijk gaan uitzoeken wat het wel is en erachter komen dat het Watertorenberaad een oersaai adviesorgaan is, maar veel leuker is het om mij voor te stellen dat Heleen Herbert binnenkort af moet treden omdat zij in haar vorige functie half Overijssel vol heeft gezet met tientallen gouden watertorens.

Sophie Hermans van Sport zal aftreden vanwege illegale gokpartijen op curlingwedstrijden, waarbij zij ooit een vergulde fluitketel won. Silvio Erkens van Dierenwelzijn vertrekt omdat hij nijlpaardbaby’s vanuit zijn kofferbak verkocht. Pieter Heerma van Koninkrijksrelaties treedt af omdat hij een mok van Juliana kapot heeft laten vallen. Rianne Letschert van Cultuur blijkt niet te kunnen fluiten, de minister van Werk wordt smoorverliefd op die van Infrastructuur, waardoor hij er zelf voor kiest om te vertrekken, want elke ministerraad smachten naar een knuffel, een kus. "Één klein knipoogje maar lieverd!" Van de ene kant van de vergadertafel naar de andere. Dat speelt bij die arme minister veel te veel met zijn arme hart. Minister van Volkshuisvesting en tevens generaal-majoor Boekholt-O'Sullivan wil elk nieuw huis uitrusten met luchtafweergeschut. Eric van der Burg moet het veld ruimen omdat hij niet alleen de Partij voor de Dieren-lijsttrekker uitschold voor 'stom kutwijf', maar ook allerlei andere aardige dieren zoals eenden, dwerghamsters en zelfs een verdrietig konijn. Sjoerd Sjoerdsma treedt af omdat hij, overduidelijk wanneer je het eenmaal ziet, een valse naam blijkt te voeren. 

En Rob Jetten? Rob Jetten krijgt een motie aan zijn broek vanwege een geheime affaire. Al jaren heeft hij stiekem verkering met Ivo Opstelten. Wat geen ramp zou hoeven zijn, maar Rob en Ivo bespraken staatsgeheimen in bed. Die gouden watertorens? Die waren daar niet toevallig, dat waren vermomde Amerikaanse waterstofrakketten. Rob en Ivo wisten er alles van.

En zo vult het kabinet op de koelkast zich langzaam met kruizen. Ministers en staatsecretarissen die worden verschalkt door geheimen, de liefde, door heerlijk zoete dramatiek. De enige die hier onaantastbaar voor blijkt, is de nieuwe minister van Defensie. Die kan, en dit is geen fantasie maar gewoon echt gebeurd, een zanger ongefundeerd van antisemitisme beschuldigen, een journalist in gevaar brengen, liegen om een kabinet ten val te brengen en het uitdelen van watermeloen gelijkstellen aan het steunen van een terroristenclub, en toch blijft ze gewoon zitten waar ze zit. Een Michellinminister met 40 kogelvrije vesten over elkaar heen. Er moet blijkbaar per ongeluk een kernkop ontploffen, voordat deze minister van Defensie eindelijk uit de Nederlandse politiek vertrekt.