Journalist Bram Vermeulen: 'Je kunt het goede willen doen, terwijl je in het grotere plaatje iets heel monsterlijks doet'

Ook mag hij de Gazastrook in, onder scherp toeziend oog van het Israëlische leger. Tussen de voedselhulp die daar staat opgeslagen, staan twee jonge influencers die een zakje chips uit een van de dozen eten. Het eten is bedoeld voor de inwoners van Gaza, waar op het moment van filmen de bommen nog vallen. 

Volgens Vermeulen zullen zij meer invloed hebben dan hij, terwijl ze eigenlijk geen journalisten zijn: “Dat is journalistiek anno 2025. Ik heb keurig netjes de academische journalistiek doorlopen en alle regels en do's en don’ts - hoor en wederhoor - maar er is een hele industrie naast ons ontstaan waarvoor die regels niet meer gelden, maar waar wij wel mee moeten concurreren.” 

Dat is problematisch volgens Vermeulen, omdat voor het publiek het onderscheid tussen influencer en journalist niet meer zo gemakkelijk te maken is: “Het heeft ook iets heel gevaarlijks want er zijn gewoon wel regels van de journalistiek waar, zeg maar, de grote kranten en omroepen zich aan dienen houden. En influencers niet.”

In deze Frontlinie-aflevering spreekt Vermeulen ook met (internationale) vrijwilligers, die langs de Gazastrook een tent op hebben gezet waar ze pauzerende Israëlische soldaten te eten geven. Daar vertelt een moeder dat haar zoon op dat moment aan het vechten is. Op de vraag of ze niet bang is dat hij dingen doet hij niet zou moeten doen, begint de vrouw te huilen. Toch gelooft ze erin dat hij het juist doet. Volgens Vermeulen laat dat gesprek zien dat mensen er niet voor kiezen om aan de goede of slechte kant van een situatie te staan: “Je kunt dus het goede willen doen, terwijl je in het grotere plaatje iets heel monsterlijks doet.”