Niels van der Laan over perfectionisme en de samenwerking met Jeroen Woe: 'Af en toe, jeetje man, doe rustig'

'Ik kan mezelf ook een beetje opblazen'

Van der Laan herkent zichzelf in Freek, de vader die hij speelt in Welkom Thuis. Vooral als het gaat om stoerder doen dan hij eigenlijk is. "Ik kan mezelf ook een beetje opblazen als er mensen naast me zijn. Mannen die stoerder zijn dan ik."

Hij vertelt over een keer dat hij met een kano het water op ging. Een aannemer op de kant gaf hem aanwijzingen, waarna Van der Laan omsloeg. Zijn telefoon raakte kwijt, de kano maakte water en zijn been lag open. Toch ging hij door. "Eigenlijk had ik moeten zeggen: nee, ik ga naar huis. Want ik heb echt al pijn." In plaats daarvan liet hij zich helpen, voer een stukje verder en wachtte twintig minuten voordat hij terugging. "Ik wilde me gewoon niet laten kennen."

Het gedrag van anderen is voor Van der Laan een belangrijke bron voor zijn werk. Hij kijkt graag naar mensen en hun eigenaardigheden. "Om je heen kijken en denken: zo kan je ook nog zijn. En dus ook naar jezelf kijken."

De perfectionist achter Even tot Hier

Van der Laan noemt perfectionisme als een van zijn zwakke plekken. Hij wil steeds doorgaan en verder zoeken. Dat maakt het moeilijk om tevreden te zijn. "Gewoon tevreden, het is wel oké zo. Dat vind ik wel een moeilijke... Die emotie ken ik niet zo goed."

Als iets gelukt is, denkt hij alweer aan wat daarna komt. Hij schrijft alvast halve ideeën op of zoekt dingen uit die misschien bruikbaar zijn voor de volgende week. "Wat ook lekker is, het is ook een leuke motor, maar af en toe, jeetje man, doe rustig."

Ook kritiek op zijn werk kan daardoor lastig zijn. Van der Laan laat iets het liefst pas zien als het helemaal af is. "Ik kan niet een soort idee aan iemand tonen. Of een idee voor een scène. Dat vind ik echt heel moeilijk." Als de kritiek vervolgens precies raakt aan iets waarvan hij zelf al dacht dat het beter kon, komt die hard aan.

Bij Even tot hier kregen ze in het begin kritiek omdat de makers te veel wilden. Ze werkten volgens Van der Laan soms tot vijf uur 's nachts aan een uitzending. "Het zit helemaal vol. Kan dit wel?" Achteraf bleek die kritiek terecht. "Ja, ze hadden gelijk eigenlijk."

'Wij doen op werkgebied bijna alles samen'

Van der Laan en Jeroen Woe doen inmiddels bijna alles samen. Toen Woe onlangs door een infectie een tijd uit de running was en voorstellingen werden afgelast, merkte Van der Laan hoe sterk die samenwerking voor hem voelt. "Als een van de twee het niet meer doet, dan is het voorbij." Het voelde voor hem alsof hij er zelf ook uit lag. "Wij doen op werkgebied bijna alles samen. Dat zou ik ook niet anders willen."

De twee zijn bovendien beste vrienden. Dat helpt volgens Van der Laan om het samen leuk te hebben. Als er iets speelt, praten ze daarover. "Er wordt wel veel gepraat en gekletst meteen over alles. Dus het is nooit een langlopende zaak."

Woe kent volgens Van der Laan ook zijn zwakke plekken. Een daarvan is zijn perfectionisme: "Altijd door willen gaan en door willen zoeken." Tegelijkertijd vullen de twee elkaar daarin aan. Van der Laan zegt dat hij zonder Woe waarschijnlijk zou zijn doorgedraaid in zijn drang om origineel te zijn. "Je had niet de handvatten gehad om iets bruikbaars te maken."