Drie jaar na de aardbeving in Turkije is de schade nog altijd voelbaar, maar men geeft niet op

Voor het AD werd Arda Kaya toentertijd naar Turkije gestuurd, hij spreekt immers Turks en heeft binding met het gebied. Bij aankomst huurde hij een auto en reed naar het rampgebied. Daar troffen ze een file aan, niet Hatay uit, maar in: "Met allemaal mensen die onderweg waren naar het rampgebied om familie en vrienden te gaan zoeken in het puin. Het kwam er eigenlijk op neer dat iedereen die z'n vrienden en familie niet konden bereiken, die kant op ging. Het was vooral eenrichtingsverkeer om mensen te helpen." Eenmaal aangekomen was de situatie indrukwekkend voor de jonge journalist. "Het ergste wat ons opviel was dat er zoveel mensen op straat lagen. En de ambulances die rondreden en omriepen of er nog levenden waren."

Journalistiek schild

Kaya kwam naar Hatay om verslag te doen van het gebied, maar omdat het zo'n chaos was, werd hij vaak aangezien als hulpverlener. "Er werd me gevraagd of ik kon helpen zoeken en graven. Er waren mensen die naar me toe kwamen, 'M'n vader ligt hier, m'n moeder ligt daar en ik hoor m'n zusje nog schreeuwen maar kan er niet bij.' Dat zijn wel de momenten die zijn blijven hangen in de eerste uren. Maar helpen lukte niet, want je kan niet met gevaar voor eigen leven gaan graven. Dat doen de reddingsteams ook niet." Het enige wat hij op dat moment kon doen, was de juiste mensen inlichten die daadwerkelijk konden helpen, maar dat knaagde wel aan hem. Daarnaast had hij op journalistiek vlak ook te maken met de stortvloed aan nepnieuws, dat het gebied bedolven was onder IS-strijders bijvoorbeeld. In zijn eerstelijns verslaggeving probeerde hij zo goed mogelijk te laten zie hoe het eraan toeging in het chaotische gebied.

Nasleep

Kaya hield met één familie contact, hij was hen op het spoor gekomen via een 'Go Fund Me'-pagina die een vrouw had opgezet waar ze geld inzamelde voor haar getroffen familieleden. Hij ging drie keer terug naar Turkije en legde de nasleep vast. Sinds de aardbevingen moet veel opnieuw opgebouwd worden, op een aardbevingsbestendige manier. "Alle gebouwen worden opnieuw bekeken en getest. Dus in die zin heeft het land er wel van geleerd, maar het blijft de natuur." De infrastructuur is nog niet waar het moet zijn en een groot deel van de bevolking woont nog in containerwoningen. Sommige mensen krijgen wel nieuwe woningen aangewezen in de gebouwen die uit de grond zijn gestampt. De Turken zijn strijdvaardig zegt de journalist: "Ze hebben de hoop nooit opgegeven."