Al drie jaar bloedige oorlog in Darfur

Na drie jaar vechten overheerst moeheid bij beide partijen, maar mensen proberen hun leven ook weer op te pakken. "Geef ons vrede, laat ons weer leven. Laat onze kinderen weer naar school gaan", hoorde Van Braak veel. Dat laatste is iets dat nu niet gebeurt. Onderwijs wordt niet gegeven, zegt Van Braak.

Hulp

Er wordt aan beide kanten van de frontlinie hulp geboden door Artsen Zonder Grenzen. Verschillende soorten medische hulp, zoals steun in ziekenhuizen, maar er wordt ook geholpen bij preventieve gezondheidszorg. "Momenteel en de jaren daarvoor hebben we bijvoorbeeld te maken met een mazelenuitbraak", zegt Van Braak. 

Die ziekte is goed te voorkomen met een vaccin, maar dat vaccin is niet voorhanden. "Dus dan geven we mensen soms eerstelijns antibiotica zorg zodat de kindjes niet heel erg ziek worden. Vaak helpt dat. Voor de kindjes die wel ziek worden zetten we een apart ziekenhuis op. Alleen voor mazelen."

Gevaarlijk

Ondanks afspraken om ziekenhuizen niet als militaire doeleinden te gebruiken, blijft het een gevaarlijk gebied. Door het gebruik van drones kan de frontlinie elk moment dichterbij komen, legt Van Braak uit. Aan beide kanten van de frontlinie zijn ziekenhuizen eerder geraakt door een drone. "Dat is de angst die me vaak wakker hield. Wordt ons ziekenhuis het volgende wat geraakt wordt?"

Door de wetteloosheid van oorlog komt het toch voor dat ziekenhuizen gebombardeerd worden. "En waar ga je dan naartoe? Als je moet bevallen, als je kind ziek is, als je kind opeens medische hulp nodig heeft. Dan blijven sommige mensen thuis, en dan met ernstige gevolgen van dien."

Kindsoldaten

Aan beide kanten worden kinderen gebruikt als kindsoldaten, ziet Van Braak. "Bij checkpoints zie je ze staan. Als je met die jochies praat, zie je dat die interactie niet meer normaal is." Allemaal hebben ze trauma's van buiten en van binnen, zegt Van Braak. "Als ik erover praat en ze laten de schotwonden zien, dan zie ik niet jochies die weer willen vechten. Dan zie ik gewoon jochies die net als ik vroeger, willen voetballen, die een school willen."

Ondertussen blijven wapens geleverd worden, en blijven mensen vechten. "De civiele mensen, de moeders, de kinderen, de vaders ook. Die zitten er een beetje tussen." Van Braak zou dan ook graag een vierde keer terug gaan naar Darfur: "Die mensen hebben meer hulp nodig."