Fysiotherapeut over werk in Gaza: 'De hoop is helemaal weg'

Versloot vertelt hoe de reis verliep om in Gaza te komen. "We zijn naar Jordanië gevlogen en daar gingen we met de bus naar de grens met Israël. Daar wordt alles uiteraard gecontroleerd, heel uitgebreid. Vervolgens word je per konvooi in een touringcar met een politieauto voor, en een legerauto erachter naar Gaza gereden. Dan kom je bij de grens aan en wordt alles weer opnieuw gecontroleerd."

Steun

Versloot is voor drie weken in Gaza-Stad, waar hij met anderen vooral collega's ondersteunt. "We nemen het gedeeltelijk van ze over. We trainen ze, we geven ze aandacht, wat ook heel belangrijk is. Dat we steun geven, ook vanuit het buitenland."

Juist contact met mensen uit het buitenland kan belangrijk zijn, volgens hem. Zo sprak hij met een collega, die een zoon verloor. "Die zei, ik kan met de lokale collega's hier niet over praten. Want ik heb slechts mijn zoon verloren, terwijl anderen hun hele familie verloren zijn. Dus hoe kan ik het daarover hebben?"

Problematiek

De fysieke problemen zijn niet anders dan problemen waar mensen in Nederland mee kampen, zegt Versloot. "Maar de aantallen zijn veel groter. In het revalidatiecentrum waar ik nu werk, hebben ze een wachtlijst van 600 mensen die op een prothese zitten te wachten." Er zijn te weinig materialen om nieuwe protheses te maken, daarom worden er veel oude protheses hergebruikt. "Als er iemand komt te overlijden, dan levert hij zijn prothese weer in. Dan kunnen ze de spullen weer gebruiken van die prothese om een nieuwe prothese te maken. En helaas gaat dat ook met redelijk grote getalen tegelijk."

De tegenwoordige situatie is sterk veranderd ten opzichte van drie jaar geleden, ziet ook Versloot. "Eerder was het iets van, we pakken eventjes door. Het is heel erg wat er nu aan de hand is, maar over een paar maanden is het afgelopen. Maar wat je nu heel erg merkt is dat die hoop, dat dat gewoon weg is." Bovendien is de stad waar Versloot de vorige keer zat, Rafah, in de tussentijd zwaar gebombardeerd. "Die stad bestaat gewoon niet meer. Die is gewoon helemaal plat. Je kan geen straat meer herkennen, helemaal niets."