Plots weduwe en financieel in de problemen: Marianne Heemskerk wil vrouwen waarschuwen

“Als je van buiten naar binnen keek, hadden we een fantastisch leven,” vertelt Heemskerk. “We reisden met de kinderen overal naartoe, vaak businessclass. En we gaven grote feesten.” Het gezin verhuisde uiteindelijk naar Amsterdam, waar ze als geboren en getogen Amsterdammer liever woonde.

Heemskerk werkte vroeger zelf ook, totdat ze zwanger werd van een tweeling. Haar werkgever ontsloeg haar destijds met de mededeling dat iemand met jonge kinderen waarschijnlijk niet meer zeventig tot tachtig uur per week zou kunnen werken. Kort daarna werd ook haar dochter geboren. Toen ze later weer wilde solliciteren, stelde haar man voor om dat voorlopig niet te doen. “Hij zei: Doe dat nou niet. Je bent al in de veertig en we hebben nu die kinderen, het is zo gezellig,” vertelt ze. Wat bedoeld was als een korte pauze, werd uiteindelijk zeventien jaar.

Onverwachte problemen

In die periode hield haar man zich bezig met de financiën. Heemskerk tekende documenten die hij haar voorlegde, zonder zich daar uitgebreid in te verdiepen. “Ik tekende blind wat hij me gaf,” zegt ze nu. “Hij regelde het altijd.” Dat veranderde abrupt toen haar man overleed. Slechts enkele uren na zijn dood kreeg ze een telefoontje van hun fiscalist. De boodschap kwam hard aan. “Hij condoleerde me en zei toen: Marianne, ik denk dat je zo snel mogelijk het huis moet verkopen. Anders hou je niks over.”

Na de uitvaart werd duidelijk hoe groot de problemen waren. Het huis bleek zwaar belast met leningen tegen hoge rente. Bovendien zat ook een erfenis van de kinderen in de woning geïnvesteerd. In totaal was het huis voor ongeveer tachtig procent beleend. Het geld dat nog op de bank stond, bleek alleen voldoende om de rente te betalen. “Ik kon er niet van eten, mijn kinderen konden niet naar school en ik kon geen benzine kopen.” Vertelt Heemskerk. Er zat uiteindelijk niets anders op dan het huis te verkopen. 

Van schaamte naar waarschuwing

Naast financiële zorgen voelde Heemskerk vooral schaamte. “Ik voelde me een dom wicht, een duffe doos” zegt ze. “Ik kon er met niemand over praten.” Ze was bovendien bang dat het verhaal zich zou verspreiden, waardoor de verkoop van haar huis moeilijker zou worden. “Als mensen weten dat je móét verkopen, bieden ze minder.” Het duurde lang voordat ze haar verhaal durfde te delen. Uiteindelijk besloot ze haar ervaringen op te schrijven in het boek Dat regelt mijn man altijd. Daarmee wil ze andere vrouwen bewust maken van de risico’s van financiële afhankelijkheid. Voor Heemskerk is dat inmiddels ook de belangrijkste les. “Het maakt niet uit of je parttime werkt of stopt met werken,” zegt ze. “Maar realiseer je wel wat de gevolgen zijn. Parttime werken betekent parttime pensioen. Niet werken betekent geen pensioen.”

Volgens het Nibud kan openheid over geld binnen een relatie veel problemen voorkomen. Het instituut adviseert partners om regelmatig samen hun financiën te bespreken en ervoor te zorgen dat beide partners inzicht hebben in inkomsten, uitgaven en rekeningen.
 

Met haar boek en een bijbehorende theatershow probeert ze nu anderen te waarschuwen. Zelf redt ze zich inmiddels weer. “Onkruid vergaat niet,” zegt ze nuchter. Maar haar boodschap is duidelijk: zorg dat je altijd weet hoe je financiële situatie eruitziet, ook als iemand anders de administratie doet.