WK-poules zijn populair onder jongeren, maar wanneer wordt gokken een risico? 'Ik verloor uiteindelijk een half miljoen euro.'

Dat overkwam ook Dominique Broekhuizen. Waar het voor hem begon met een kleine inzet op voetbalwedstrijden, eindige in een jarenlange gokverslaving waarbij hij bijna een half miljoen euro verloor. "Ik begon heel onschuldig", vertelt Broekhuizen. "Mijn relatie was net voorbij en ik zette af en toe tien euro in op een voetbalwedstrijden. Ik voetbalde zelf en dacht dat ik genoeg van het spel wist om uitslagen goed te kunnen voorspellen."

Die overtuiging werd bevestigd. In het begin won hij regelmatig geld. "Dan voel je die euforie en het gevoel van controle. Daardoor ga je steeds meer inzetten. Op een gegeven moment verlies je geld en probeer je dat weer terug te winnen. Dan kom je in een vicieuze cirkel terecht."

WK-poule als opstap naar gokken

De sport zelf werd uiteindelijk steeds minder belangrijk. Waar hij begon met voetbalwedstrijden van negentig minuten, zocht hij later juist naar sporten met snelle uitslagen. "Ik gokte op tennis, badminton en tafeltennis. Ik wist daar helemaal niets van. Het ging me niet om kennis of geld, maar om de spanning."

Volgens hoogleraar sociale psychologie Arie Dijkstra van de Rijksuniversiteit Groningen zijn WK-poules voor de meeste mensen vooral een sociaal evenement. "Het is iets wat je samendoet en waar veel plezier aan wordt beleefd. Voor de grote meerderheid blijft het daarbij."

Tocht wijst onderzoek uit dat dergelijke activiteiten voor sommige mensen een opstap kunnen vormen naar verder gokken. Vooral jongeren zijn daar gevoelig voor. "Ze doen vaak mee omdat vrienden dat ook doen. Als die ervaring positief is, kan de drempel om later opnieuw te gokken lager worden", zegt Dijkstra.  

Dat sluit aan bij cijfers van het EenVandaag Opiniepanel, waaruit blijkt dat vooral mensen onder de 35 jaar deelnemen aan WK-poules. Volgens Dijkstra spelen groepsdruk, sociale identiteit en een minder ontwikkelde impulscontrole daarbij een rol.

'Ik was aan het gokken om te verliezen'

Als kind ging Broekhuizen al met zijn vader en zijn opa naar paarrenwedstrijden. Een populair evenement voor gokkers. Later kwam hij op de voetbalvelden in aanraking met illegale voetballijstjes. "Dat zijn vaak de kleine dingen die achteraf het begin blijken van veel ellende." Zijn verslaving bracht hem uiteindelijk op een dieptepunt. Naast enorme financiële verliezen kampte hij met schaamte, schuldgevoelens en sociale problemen. Uiteindelijk leidde dat zelfs tot een zelfmoordpoging. "Ik was aan het gokken om te verliezen", vertelt hij. "Ik wist dat terugwinnen niet meer ging lukken. Het was pure zelfdestructie."

Uiteindelijk zocht Broekhuizen toch opnieuw hulp. Dat bleek het keerpunt. Inmiddels is hij al jaren in herstel en werkt hij als persoonlijk begeleider voor mensen die herstellen van een verslaving. Vanuit zijn eigen ervaring ondersteunt hij mensen die na een behandeling hun leven weer proberen op te bouwen. "Als de verslaving wegvalt, zie je vaak dat er op allerlei andere gebieden ook problemen zijn ontstaan", zegt hij. "Financiën, relaties, gezondheid, zelfzorg. Alles moet opnieuw worden opgebouwd."

Voor mensen die zich zorgen maken over hun gokgedrag of dat van een naaste, is er hulp beschikbaar via openovergokken.nl