appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
Nu: EenVandaag
STER Advertentie

Nabestaande vliegramp Tripoli: 'Ineens werd ik geforceerd om op mijn eigen benen te staan'

ANP
dinsdag 12 mei 2020 | NOS | Redactie

Op 12 mei 2010, tien jaar geleden, stortte Vlucht 771 van Afriqiyah Airlines neer in Tripoli, Libië. Op één passagier na overleed iedereen in het vliegtuig. Ook de ouders van Marieke Poelmann zaten in dat vliegtuig. In NOS Met het Oog op Morgen vertelt zij openhartig over het leven na de ramp.

Bekijk hier het hele gesprek

Er is een duidelijk scheiding voor Marieke zichtbaar in de afgelopen tien jaar. De eerste vijf jaar stonden in het teken van constante rouw. "Het was zo'n scherpe pijn. Zo'n gigantisch gat in je leven, in je hart, in alles."

Ze schreef er een boek over: Alles Om Jullie Heen Is Er Nog. Toen haar ouders omkwamen, was ze pas 22. "Dan ben je nog niet helemaal klaar om op eigen benen te staan, maar ineens moet dat wel." De laatste vijf jaar heeft Marieke geleerd om te accepteren "dat het is wat het is".

Toch kost het haar soms nog extra moeite, zoals in de supermarkt, toen een vrouw langsliep met hetzelfde parfum die haar moeder altijd droeg. "Dan sta je daar, middenin een winkel met tranen in je ogen."

Kinderwens

Marieke heeft een sterke kinderwens. Tijdens het leven van haar ouders begon haar moeder ook regelmatig over kleinkinderen. "Ze zei vaak dat ze zo graag oma zou willen worden." Die kinderwens blijkt nu lastiger dan gedacht. "Het is niet onmogelijk. Maar medisch ingrijpen is wel nodig. Dat maakt het toch lastig."

De moeilijk vervulbare kinderwens geeft een nieuwe dimensie aan het rouwen. "Er doemt een angstbeeld in mij op dat ik alleen in de tijd verder zal moeten", vertelt Marieke. "Er is niets meer vóór mij, maar wat als er ook niks na mij komt? Dan ben ik een eiland. De enige generatie."

Herdenken

Er is geen vast ritueel voor Marieke. "Rouwen gaat voor iedereen anders. Ik probeer bijvoorbeeld wel ieder jaar het graf van mijn ouders te bezoeken op deze dag, maar dat lukt me ook niet altijd." Ze heeft geen vast recept.

Dit jaar gebeurt de officiële herdenking virtueel vanwege de coronamaatregelen. Via een speciale link kunnen nabestaanden meekijken bij het monument op de begraafplaats in Nieuwegein, waar de stichting Vliegramp Tripoli bloemen en tekeningen legt ter nagedachtenis aan alle slachtoffers. 

Liever luisteren?

Download de NPO Radio 1-app

Met onze app mis je niks. Of het nou gaat om nieuws uit binnen- en buitenland, sport, tech of cultuur; met de NPO Radio 1-app ben je altijd op de hoogte. Download 'm hier voor iOS en hier voor Android.

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1