Blijven de Paralympische Spelen altijd het kleinere broertje van de Olympische Spelen?

De communities in de parasporten zijn heel hecht, vertelt Van der Linde. "Je kunt die vergelijken met die van de golfsurfcommunity of de skateboardcommunity, waar iedereen heel trots is op je persoonlijke prestatie. En niet zozeer op wat je als topatleet bereikt."

Genoeg draagvlak

De Paralympische Spelen staan in het teken van slechts zes sporten: alpineskiën, biatlon, langlaufen, rolstoelcurling, sledgehockey en snowboarden. Dat het er zo weinig zijn, komt doordat er wereldwijd een bepaald draagvlak moet zijn voor een sport.

"Een sport kan pas toegelaten worden tot de spelen als er genoeg landen zijn die een bepaalde sport beoefenen, er voldoende atleten per land zijn, en daarin een goede verhouding tussen mannen en vrouwelijke atleten is", vertelt Van der Linde.

Daarnaast moeten er, om een sport toe te laten tot de spelen "een Europees of continentaal wedstrijdcircuit en een wereldwedstrijd circuit zijn."

De Spelen samenvoegen?

Omdat dat draagvlak er voor paralympische sporten minder is dan voor sporten bij de reguliere spelen, rijst de vraag of de Paralympische Spelen niet geïntegreerd zouden moeten worden met de Olympische Spelen zodat er genoeg aandacht is voor beide varianten. 

Maar daarmee vergroot je de kans dat het nóg minder aandacht krijgt, vertelt Van der Linde. "Er is best veel onderzoek gedaan naar het integreren, maar op het moment dat je dat doet, heb je de kans dat de paralympische sporten te weinig aandacht krijgen."

Want als sledgehockey en ijshockey tegelijk te zien zijn, zal het publiek waarschijnlijk naar het ijshockey gaan, vertelt Van der Linde. Dat is anders als beide spelen achter elkaar zijn. "De Olympische Spelen triggeren mensen om ook nog een kaartje te kopen voor het paralympisch onderdeel, want die kaartjes zijn goedkoper. Bovendien is het integreren organisatorisch een heel grote uitdaging."