'Niemand hoeft meer te sterven als Avicii': Ilja Reiman wil gesprek over verslaving openen in de dancescene

Reiman vertelt open over zijn jarenlange cocaïnegebruik, dat in 2009 tot een dieptepunt leidde. Een nacht met cocaïne en slaappillen eindigde in een ambulance en een opname in het ziekenhuis. Ook daarna was stoppen niet direct vanzelfsprekend. "Als ik eenmaal wat had gebruikt, kon ik niet stoppen", zegt hij. "Dan weet je: dit is niet meer in de hand te houden." 

Meerdere pogingen om zelfstandig te stoppen mislukten. Uiteindelijk volgde een opname in een kliniek in Zuid-Afrika, waarna hij via het twaalfstappenprogramma langzaam grip kreeg op zijn leven.

Niet verbieden, maar het gesprek voeren

Reiman benadrukt dat hij niet pleit voor een 'schonere' dancescene. Volgens hem hoort experimenteren voor veel mensen bij het uitgaansleven, maar ligt het kantelpunt bij het moment waarop gebruik problematisch wordt. "Ik vind er niks mis mee dat mensen dat doen", zegt hij. "Maar als het onhanteerbaar wordt, moet het bespreekbaar zijn en moet er hulp zijn." Juist daar wringt het volgens hem nog vaak: verslaving en mentale problemen blijven in de muziek- en uitgaanswereld regelmatig onder de radar.

Verslavingshulp Nederland: uit de taboesfeer

Met Verslavingshulp Nederland wil Reiman het gesprek over verslaving, burn-out en mentale druk in de sector openbreken. Niet door te oordelen over gebruik, maar door eerder signaleren en hulp zoeken normaal te maken. Volgens hem is er in de scene steeds meer ruimte voor dat gesprek, maar blijft schaamte een belangrijke drempel. "We moeten het uit de taboesfeer halen en beter voor elkaar gaan zorgen."

'Clean zijn is geen straf'

Zijn leven zonder middelen ziet Reiman niet als verlies, maar als herstel van rust en regie. Hij gaat nog altijd naar festivals, reist en blijft actief in de muziekwereld. "Mijn laatste jaren zonder drugs zijn veel leuker dan mijn laatste jaren met drugs." Waar vroeger een obsessie de boventoon voerde, zegt hij nu ruimte te ervaren. Dat werkt door in zijn werk, zijn relaties en zijn rol als ervaringsdeskundige.

Doorbreken in plaats van doorgeven

Ook in zijn gezin ziet hij de impact van zijn herstel. Zijn dochter groeide op in een onrustige periode, maar volgens Reiman veranderde vooral zijn eigen gedrag het gezinsleven. "Toen ik stopte, zeiden ze op school: wat is dat kind veranderd. Maar mijn dochter was niet veranderd. Ik was veranderd."

Voor hem is dat uiteindelijk de kern van zijn verhaal: patronen doorbreken in plaats van doorgeven. En zijn ervaring gebruiken om anderen te helpen eerder aan de bel te trekken. "Mijn trauma hoef ik niet meer door te geven." 

Meer informatie is te vinden via www.verslavingshulpnederland.nl.