Catherine Keyl twijfelt na rel met Harry Mens en blikt terug op haar tv-carrière

Tijdens haar optreden bij Business Class wilde Keyl praten over onderwerpen die ze aansnijdt in haar columns voor De Telegraaf, waaronder de invloed van de zogenoemde manosfeer en figuren als Andrew Tate. Maar het gesprek liep al snel spaak. Mens bleef terugkomen op zijn eigen ideeën over vrouwen en moederschap, terwijl Keyl probeerde het gesprek een andere kant op te sturen. Het leverde een ongemakkelijke discussie op die later breed werd gedeeld op sociale media.

Hoewel er volgens haar geen sprake was van ruzie, begreep Keyl de ophef wel. "Ik denk eigenlijk dat hij gewoon een verhaal over zijn moeder had voorbereid en ik zat er alleen maar lastig storend doorheen", zegt ze. Inmiddels heeft ze zelfs met Mens gesproken over haar twijfels om nog eens aan te schuiven. Familieleden vonden haar optreden "een afgang", vertelde ze. Toch relativeert ze de situatie ook weer snel. "Ach ja, dat is ook zo, kan mij het schelen."

Altijd op zoek naar onderwerpen die ertoe doen

Dat Keyl nog altijd aanschuift in televisieprogramma's komt volgens haar voort uit dezelfde motivatie die haar hele carrière heeft gedreven: maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar maken. "Ik vind het gewoon leuk om dingen in de maatschappij te signaleren en daar iets over te zeggen", vertelt ze. Die nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door haar loopbaan. Na een afgebroken studie Frans begon ze begin jaren zeventig als regieassistente en groeide ze uit tot verslaggever die de hele wereld over reisde voor actualiteitenprogramma's. Zo deed ze verslag vanuit onder meer Noord-Ierland tijdens de gewelddadige onlusten daar en wist ze in Indonesië politieke gevangenen te interviewen op plekken waar vrijwel geen journalisten toegang kregen.

Van wereldnieuws naar middagtelevisie

Opvallend genoeg zag Keyl haar overstap naar middagtelevisie aanvankelijk helemaal niet zitten. Als journalist interviewde ze staatshoofden en politici, totdat ze van haar omroep de opdracht kreeg een middagprogramma te presenteren.

"Ik was woest toen ik het moest gaan doen", vertelt ze. Toch groeide ze uit tot een van de bekendste gezichten van de Nederlandse televisie met programma's als De Vijf Uur Show, AVRO Service Salon en later Max & Catherine. Dagelijks keken soms meer dan anderhalf miljoen mensen naar haar programma's.

Bijna tachtig, maar nog niet klaar

Later dit jaar wordt Keyl tachtig, maar van stoppen wil ze weinig weten. Televisie is niet langer haar hele leven, zegt ze, maar haar journalistieke nieuwsgierigheid is onveranderd gebleven. Ze schrijft nog altijd columns, volgt maatschappelijke ontwikkelingen op de voet en ziet nog genoeg onderwerpen waar programma's over gemaakt kunnen worden. "Ik heb toch altijd wel als idee gehad om het volk te verheffen", zegt ze met een. "Op dingen wijzen waar ze misschien zelf niet zo gauw aan denken." Of daar ook nog een nieuw bezoek aan Harry Mens bij hoort? Daar is Keyl voorlopig nog niet helemaal uit.