Chiel van Praag over Veronica, zijn vader Max en afscheid van de media: 'Het was gewoon werk'

Chiel van Praag stond al jong in de mediawereld. Zijn vader, zanger Max van Praag, was een bekende naam in Nederland en werd op straat herkend. Toch groeide Van Praag niet op met het idee dat roem iets bijzonders was. "Mijn moeder zei altijd: het is werk", vertelt hij in De Perstribune. "Dus wij hebben het gewoon gezien als werk."

Dat hij uiteindelijk zelf ook in de media belandde, ziet hij dan ook niet als toeval. "Als je vader kleermaker was geweest, is het heel aannemelijk dat jij ook in dat vak gaat", zegt Van Praag. "De appel valt niet ver van de boom. En dat is het eigenlijk niet meer dan dat."

'Ik wilde mijn ouders niet teleurstellen'

Toch speelde zijn familiegeschiedenis ook een rol in de keuzes die hij maakte. Zijn ouders overleefden de oorlog door onder te duiken. Zijn zus Marga vertelde eerder dat zij altijd voelde dat ze haar ouders niet wilde teleurstellen. Dat herkent Van Praag. "Jazeker", zegt hij.

Zo werkte hij jarenlang in de grammofoonplatenzaak van zijn vader, terwijl dat eigenlijk niet zijn grote droom was. "Dat heb ik 12,5 jaar gedaan zonder intrinsieke motivatie. Maar wel uit loyaliteit."

Bij zijn eigen kinderen wilde hij dat anders doen. "Ik heb nooit gevraagd: zouden jullie in de zaak willen komen? Ze zijn allemaal hun eigen weg gegaan. En dat is goed." Het verleden vormde hem, zegt hij, maar hij probeert vooral vooruit te kijken. "Mijn moeder zei ooit: als je met je gezicht naar het verleden staat, sta je met je rug naar de toekomst."

Veronica en Nederland Muziekland

Van Praag begon al op jonge leeftijd met presenteren. Op zijn negentiende was hij te zien in het AVRO-programma Doebie Doe. Later kwam hij bij Veronica terecht, waar hij vooral bekend werd met Nederland Muziekland. In dat programma reisde hij het land door om Nederlandse artiesten een podium te geven.

"Het was altijd wel een feest", zegt hij daarover. "Ik heb altijd gezegd: het is leuk om te doen. Dat het uitgezonden werd, was meegenomen." De enorme kijkcijfers maakten hem niet zenuwachtig. "Het is altijd een-op-een contact", leerde hij, "met de persoon tegenover je."

Later presenteerde hij ook het livegedeelte van de Staatsloterijshow, waarin hij bij mensen thuis spelletjes deed. Drie miljoen kijkers of niet: voor Van Praag bleef het vooral werk. Hij zag zichzelf ook niet als grote showman. "Ik ben niet een glamourpresentator", zegt hij. "Maar ik was wel capabel genoeg om iets tot een goed einde te brengen."

Weg uit de media

Uiteindelijk stapte Van Praag bewust uit de mediawereld. Toen een producer hem vroeg of hij "iets aan zijn haar" wilde doen, omdat hij grijzer werd, zette dat hem aan het denken. "Het woord verjongen kwam wel heel vaak voorbij."

Hij had al andere dingen naast zijn televisiewerk gedaan en besloot dat het goed was zo. Later werd hij onder meer teammanager bij de schaatsploeg van Corendon en mediator. Dat laatste past bij hem, zegt hij. Eigenlijk had hij ook wel advocaat willen worden. "Je moet zoeken naar argumenten om iemand te verdedigen. Je moet creatief zijn. En je kan mensen helpen, dat vind ik heel mooi."