Laurierkers: populaire tuinplant blijkt invasieve exoot

Waar de laurierkers groeit, kan weinig anders groeien. Onder zijn dichte bladerdek van jaarrond-aanwezige bladeren krijgen andere planten geen kans. Ook onze inheemse dieren kunnen weinig met deze uit Zuid-Europa afkomstige exoot. "De laurierkers is giftig en wordt daardoor amper gegeten door insecten en andere dieren. Je hebt daardoor smetteloze bladeren, maar dat laat tegelijkertijd zien dat het qua biodiversiteit weinig toevoegt. Alleen de bloemen leveren wat nectar en de bessen worden wel gegeten door vogels." In die bessen zit ook een probleem. Vogels poepen de zaden in de bessen elders uit, waardoor de laurierkers zich makkelijk vanuit tuinen naar natuurgebieden kan verspreiden.

Krijgen we hem nog weg?

Van sommige exoten weten we dat we er nooit meer vanaf komen. Denk aan de Amerikaanse rivierkreeft of de Japanse duizendknoop. Maar volgens Odé is het met betrekking tot de laurierkers nog niet te laat: "Ik denk dat we hem zeker in kwetsbare gebieden als de Zuid-Limburgse hellingbossen nog kunnen aanpakken." Ook is hij relatief makkelijk te verwijderen. "Hij kan niet zo goed regenereren als Japanse duizendknoop. Als je hem met wortel en al uittrekt of -graaft ben je er vanaf."

Goed alternatief

Het zal wel dweilen met de kraan open blijven, wanneer de laurierkers in tuinen blijft staan en daardoor met zijn zaad steeds opnieuw in de natuur zal opduiken. Floron adviseert daarom laurierkers niet meer te (ver)kopen. Gelukkig zijn er ook hele goede inheemse alternatieven voor de laurierkers. "Denk aan de liguster, die heeft ook mooie witte bloemen en blijft het hele jaar groen. Alleen voegt deze veel meer toe en zorgt hij niet voor problemen in de natuur." Meer inheemse alternatieven voor uitheemse tuinplanten vind je op tuinernietin.nl.