Column Dichtwater - Vraagje

ik zit er al een tijdje onbewust mee in m’n maag
‘t verontrust me dus gestaag 

en ik denk als ik dit brandje nu niet blus

ik eraan bezwijken ga eerdaags 

‘t is een must niet eens een vraag

ik heb geen rust als ik niet waag

dit vraagstuk op te lossen 

alvast excuses als ik klaag

‘t is geen hoe en geen waarom

geen wat, wablief en geen pardon

‘t is gegoten in beton 

‘t is klink en klaar

‘t is een waar: waar is de zon?

en weet u dan ook héél toevallig

wanneer de zomer weer begon?

‘t goede antwoord mag verzonden 

naar postbus 34567 

ik zal ’t lezen

klappertandend van de kou

m’n vingers beven

‘t is even – poeh nou ja wat zwaar hoor – ‘t is ‘t leven

alle jassen uit m’n kast heb ik al aan

m’n skibroek en m’n bivakmutsen op

en op m’n wang bevriest een traan 

waar komt die kou opeens vandaan?

"hey heb jij dat besteld?"

roept m’n buurman door ‘t raam 

met brede grijns, hij kijkt me aan

wijzend naar de lucht

de vlokken vallen af en aan

het lijkt wel eeuwig door te gaan

en ik, ik ploeter, door ’t poeder

door een met wit bedekt decor

een ijspegel hangt aan m’n snor

m’n neus en oor zijn al bevroren

’t is wel koud maar ook sereen

de stad bedekt van top tot teen

’t is wel koud maar ook best mooi

’t is gewoon iets anders weer

’t is ander weer 

en voor je ‘t weet is als een speer de zon er weer 

dan is de atmosfeer wat warmer weer

en worden zonnestralen met gemak geabsorbeerd

da’s zonder meer

want weet je: t mooie van de zomer en de zon

is dat ie ieder jaar weer komt

daar hoef je echt niets voor te doen

dus omarm storm, zie regen als een zegen

hou van kou, schuw geen sneeuw

dan is de zon straks weer van jou

want hoe donkergrijs de donderwolk

hard de hagel, guur en grauw

hoe ijzig snijdend kil de kou

daarachter, ergens ver misschien

maar echt daarachter

daarachter is de lucht weer blauw

Dichtwater