Drugs in je drankje, maar geen bewijs: 'Ik ben gedrogeerd en verkracht'

Verkrachtingsnetwerken

Dat drogeren voorkomt in het uitgaansleven is al langer bekend, maar de onlangs naar buiten gekomen drogeerzaak laat zien dat het ook achter de voordeur gebeurt. "Mannen deelden in chatgroepen beelden van hun vrouw, nadat zij wag gedrogeerd en verkracht werd", vertelt Van Oostrom. Op dit moment worden acht mannen verdacht. Daarnaast ziet het Centrum Seksueel Geweld veel meldingen binnenkomen van vrouwen die vermoeden dat hen hetzelfde is overkomen.

In Kamervragen uitte Etkin Armut van het CDA al eerder haar zorgen over de zogenoemde 'verkrachtingsacademies', die nu dus ook in Nederland opduiken. "Uit de vragen bleek dat we nog te weinig over deze netwerken weten. We moeten hier echt veel beter zicht op krijgen." Armut begrijpt dan ook het voorstel van de VVD om deelname aan deze chatgroepen strafbaar te stellen als georganiseerd seksueel misbruik en als deelname aan een criminele organisatie.

"We hadden het laatst ook over de pornosite Motherless, waar dit soort drogeerverkrachtingen op te zien zijn. Die site was uit de lucht, maar is nu weer in de lucht omdat we het niet kunnen aanpakken", vertelt Timmerman. "Het is inderdaad ontzettend frustrerend. We lopen op dit gebied echt achter de feiten aan", zegt Armut. Wel ziet zij mogelijkheden om sneller op te treden tegen dit soort netwerken. Als je bijvoorbeeld naakt wordt afgebeeld, moet daar toestemming voor zijn gegeven. Wanneer nergens expliciet toestemming wordt gegeven voor het verspreiden van naaktbeelden, moeten we volgens haar gebruik kunnen maken van de AVG-wetgeving die er al is.

Ook Gisele Pelicot werd jarenlang door haar man gedrogeerd en verkracht door tientallen mannen. Inmiddels is zij uitgegroeid tot een icoon in de strijd tegen geweld tegen vrouwen. Tijdens een lezing in Nederland waarschuwde zij al dat dit ook hier gebeurt. "Ik dacht toen nog, dit is een gruwelijk incident, maar we kunnen niet doen alsof dit dagelijkse praktijk is", zegt Timmerman. Toch komt deze vorm van seksueel geweld nu ook in Nederland steeds nadrukkelijker in beeld. Het Centrum Seksueel Geweld wordt 45 procent vaker gebeld door vrouwen die vermoeden dat dit ook hen is overkomen.

Kimberley

Ook voor Kimberley Mac-Intosch is Pelicot een voorbeeld van kracht en weerbaarheid. Zelf is ze slachtoffer geworden van drogeren en verkrachting. Ze deelt haar verhaal in de uitzending.

Het was op een van haar eerste avonden bij een nieuwe baan in de horeca. Haar collega vroeg haar om een sluitdrankje te doen. Na dat ene wijntje voelt ze zich al gek, maar ze schuift het af op het feit dat ze nog weinig heeft gegeten. "Achteraf gezien is dat waarschijnlijk het moment dat hij me heeft gedrogeerd."

Toen haar collega scooterpech kreeg, bracht ze hem met haar auto naar huis. De sfeer was tot dan toe gezellig en ze dronk nog een drankje bij hem thuis. Toch voelde ze dat ze niet zichzelf was. "Ik voelde me heel wavy, maar ik kan het niet goed omschrijven. Het enige wat ik me goed herinner is dat mijn benen en armen heel zwaar voelden, alles was zwaar en vaag."

Van de rest van de avond kan ze zich alleen flarden herinneren. "Ik weet dat ik gevochten en geschreeuwd heb. Daarna ging het licht uit." De volgende ochtend komen delen van de avond ervoor terug. Die flarden zijn genoeg om te beseffen wat er is gebeurd. "Al mijn kleding was kapot, er was overal bloed in het bed en mijn nagels stonden in zijn rug. Ik wist wat er was gebeurd, ik kon er alleen geen naam aan geven."

Moeilijk te bewijzen

Eenmaal thuis stapt ze direct onder de douche. "Achteraf voelt dat heel stom. Ik had natuurlijk dat DNA nodig, ik had foto’s moeten maken. Maar het enige wat ik dacht was: dit bloed moet van me af", vertelt Kimberley. Later op die dag gaat ze lunchen met haar tante, maar ze voelt zich totaal afwezig. Dan komt het er uit. "Ik ben vannacht verkracht."

Kimberley doet aangifte, maar zoals bij veel slachtoffers van seksueel geweld blijkt het lastig om de zaak te bewijzen. Dat terwijl er veel bewijs is gevonden. Op verschillende plekken worden DNA-sporen aangetroffen, haar spullen liggen nog in zijn huis en er zijn getuigen die hen samen hebben gezien. Toch schat het Openbaar Ministerie haar kansen in de rechtszaal klein in. "Ik kon de rechtszaak aangaan met de kans dat hij werd vrijgesproken, of ik kon de zaak laten seponeren. Ik koos ervoor om te seponeren omdat de aangifte dan in ieder geval nog ergens geregistreerd staat in een dossier. Lelijk gezegd hoop ik nu op zijn volgende slachtoffer, dan kan ik het wel bewijzen."

Victim blaming

Veel slachtoffers van seksueel geweld krijgen te maken met victim blaming, zo ook Kimberley. "Mensen vragen zich af of ik niet gewoon te veel had gedronken. Maar je weet het verschil echt wel. Het is zo anders. Je hebt je lichaam en je gedachten niet onder controle", vertelt Kimberley. Zelfs de vriend die ze op dat moment had, legde schuld van de verkrachting bij haar. “Dat was daarna heel snel klaar."

Buurlanden lopen voor

Nederland loopt achter op de landen om ons heen als het gaat om de aanpak van drogeren. Zo heeft het Verenigd Koninkrijk drogeren sinds april 2026 als afzonderlijk strafbaar feit opgenomen in de wet. In Nederland valt drogeren nog onder mishandeling. In het Verenigd Koninkrijk zorgt die aparte strafbaarstelling voor meer erkenning van het probleem. Ook moet het duidelijker maken om hoeveel verdachten het gaat en een krachtig signaal afgeven richting daders.

CDA, VVD, JA21, BBB en ChristenUnie willen onderzoeken of drogeren ook in Nederland afzonderlijk strafbaar moet worden. D66 en PRO zijn nog terughoudend over de mogelijke werking daarvan. Etkin Armut van het CDA zegt dat de minister heeft toegezegd dit te willen onderzoeken. "Alles wat kan bijdragen om drogeren tegen te gaan moet onderzocht worden. Anderzijds vraag ik me af of zo’n wet deze mannen echt tegenhoudt."

Ook de aanpak van spiking krijgt in het Verenigd Koninkrijk veel aandacht. Zo worden testkits die bijvoorbeeld GHB of ketamine in een drankje kunnen opsporen uitgedeeld op universiteiten en in uitgaansgelegenheden. Armut wil onderzoeken of zulke tests ook in Nederland kunnen werken, maar plaatst vraagtekens bij de betrouwbaarheid ervan. "Het lastige is dat er niet alleen GHB en ketamine wordt gebruikt bij drogeren. Je kan ook met een andere stof gedrogeerd worden, die die test dan niet oppikt." Ook PRO, VVD, JA21, BBB en ChristenUnie staan positief tegenover het gebruik van testkits, maar waarschuwen voor schijnveiligheid.

Van België kunnen we daarnaast iets leren als het gaat om zorg na seksueel geweld. Daar zijn de zorgcentra 24 uur per dag geopend en is alles landelijk geregeld, terwijl dat in Nederland per gemeente verschilt. "Het is zorgelijk dat het per gemeente verschilt hoe goed je wordt geholpen", zegt Armut. Wat haar betreft zou overal in Nederland gewerkt worden zoals bij het Centrum Seksueel Geweld in Amsterdam. Daar zitten alle benodigde instanties onder één dak. "Als je daar binnenkomt en er is je iets vreselijks overkomen, dan hoef je vervolgens niet nog allerlei drempels over om er onderzoek te laten doen of aangifte te doen."

Het verhaal van Kimberley heeft nog altijd impact op haar leven. "Ik ga nu anders naar een feestje. Ik denk altijd dat iemand mij misschien wel iets wil aandoen. Ik vertrouw mensen niet meer en dat is lastig."

Wil je het hele verhaal van Kimberley horen? Of wil je meer weten van Etkin Armut over hoe de politiek de problemen rondom drogeren probeert aan te pakken? Beluister dan de nieuwste aflevering van Het Misdaadbureau via je favoriete podcast-app.