Het was kantje boord, maar de Noordzeehouting is terug!

Terug van weggeweest

In 1873 zouden vissers op de Waal er nog zo’n 10.000 hebben gevangen, maar ruim vijf decennia later leek het doek definitief te vallen voor deze zilverkleurige vis met een heel kenmerkend blauwzwart puntig neusje. Het straktrekken van rivieren en een verslechterde waterkwaliteit worden gezien als oorzaken voor het verdwijnen van de houting. Alleen in het Deense riviertje de Vida bleek er nog een kleine populatie te zijn.

Die dieren werden gebruikt in een fokprogramma waarbij de jonkies vanaf de jaren negentig in Duitsland werden uitgezet in de Rijn. Met succes. Inmiddels komt men de Noordzeehouting steeds vaker tegen en heeft Nederland weer een zelfredzame populatie.

Wat verklaart het succes?

Dit is in tegenstelling tot veel andere trekvissen, die nog steeds geen echte toename laten zien. Denk aan de zalm en de paling. Waarom doet dan juist de houting het wel goed? "Waarschijnlijk spelen leeftijd en trekgedrag daarbij een belangrijke rol", denkt Frank Lemmen van RAVON. "Ze zijn op relatief jonge leeftijd al geslachtsrijp en leggen niet die gigantische afstanden af zoals paling en zalm dat doen. Daardoor hebben ze waarschijnlijk minder kans om te sterven voordat ze gaan paaien."