appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
STER Advertentie

Deborah Campert: 'Als ik mezelf hoor praten denk ik, wat een vreselijk raar leven'

Stephan Vanfleteren
vrijdag 1 mei 2020 | VPRO | Redactie Nooit Meer Slapen Twitter

Deborah Campert groeide op in de Verenigde Staten en kwam in 1959 naar Nederland. Hier opende ze een galerie in Amsterdam en werkte daarna ruim twintig jaar als curator. Ze maakte documentaires en ze schrijft haar hele leven lang al de gekke en bijzondere dingen op die ze meemaakt en ervaart. In haar nieuwe boek Wij knippen de wind deelt ze notities over leven, geliefden en ouder worden.

Een slordig leven

"Ik en Remco leven nu als hele oude mensen maar ik voel me nog steeds helemaal niet oud. Ik ben 81 en Remco is tien jaar ouder. Hij voelt zich wel oud", vertelt ze. Maar haar leven was niet altijd vol rust, reinheid en regelmaat. "We hebben een slordig leven geleid. Het is niet te geloven, sommige verhalen en situaties."

Zo vertelt ze dat ze eens zó kwaad en jaloers was dat ze de trap van het huis van Remco op liep en alle boeken uit zijn huis in vuilniszakken stopte. "Dat waren wel 20 of 30 zakken vol. En ik zette die zakken toen bij het vuilnis aan de straat."

We waren ontzettend rommelig, nu zijn we heel keurig

Deborah Campert


"Maar toen ik daar stond, met al die boeken, begon ik vreselijk te huilen. Ik dacht, nee dit kan ik niet doen." Dus keerde ze terug naar binnen, mét alle boeken. "Als ik mezelf hoor praten dan denk ik, wat een vreselijk raar leven."

Geheimen van een huwelijk

Nadat zij en Remco Campert uit elkaar gingen, kwamen ze toch weer bij elkaar. Dat verbaasde haar niet: "Nee, we hadden dat eigenlijk ook gewoon zo afgesproken. Ik zag mezelf echt oud worden met hem." Maar hun huwelijk is nooit 'gewoontjes' geworden.

"We hebben nu een gigantisch huis, een paleis, het mooiste huis van Amsterdam", vertelt Deborah. "Remco heeft zijn eigen verdieping, ik heb mijn eigen verdieping." Ze hebben gezamenlijke ruimtes, maar ook weer beiden hun eigen badkamer. "Living apart together, zo heet dat", vertelt ze. "Dat hadden we ook zo afgesproken toen we besloten weer bij elkaar in te trekken. Dat is gelukt."

"We kunnen elkaar de hele dag ontlopen, we doen niet anders", lacht ze. Het samenwonen met eigen ruimtes blijkt hun sleutel voor succes. "En we hebben ook nog steeds veel geheimen voor elkaar."

Ze scrabbelen vaak samen. Aan het einde van de middag komt het spel op tafel, gaat er een pakje sigaretten open, en ook een fles wijn. "Dat is het moment dat Remco naar beneden komt." Of het aan de wijn en sigaretten ligt of aan het potje scrabbelen met haar, weet ze niet. Maar het spel staat centraal in hun huwelijk. 'Scrabbelen is belangrijker dan seks', zei ze ooit in een interview. "En dat vind ik nog!" vertelt ze.

Tevreden

"Het leven is nu niet erg opwindend meer", vindt Deborah. Maar ze schrijft wel elke dag wat. "Ik deed dat altijd al, zonder de bedoeling daar ooit een boekje van te maken. Ik doe dat omdat ik dat wíl doen, ik ontleen veel plezier aan het zetten van woorden achter elkaar."

Schrijven doet ze nooit klakkeloos: "Ik doe natuurlijk wel moeite om de woorden goed achter elkaar te zetten, anders is er niets aan. Het moet wel een beetje mooi zijn." Kleine gebeurtenissen en mooie momenten schrijft ze op, verzamelt ze zo. Nu zijn haar observaties ook te lezen voor het publiek: Wij knippen de wind, is de titel van haar boek.

"Ik ben geen ontevreden vrouw, ik geniet enorm van de aandacht die het boekje krijgt en ik weet dat ik een enorm rijk en fantastisch leven heb gehad, dat ik heel veel heb genoten." Onbewust is ze al begonnen met terugkijken. "Maar ik leef nog dus mag ik eigenlijk niet zo praten, alsof het al voorbij is. Maar, het is natuurlijk wel meer voorbij dan dat het geweest is."

Aan het einde van haar boek tekent ze een conversatie tussen haar en Remco op. "Hij zegt dan: 'jammer hè dat we dood moeten?' En dan zegt zij: "Tja, en het was net zo leuk'."

Alles van Nooit Meer Slapen terugluisteren?

Terugluisteren kan via jouw favoriete podcast. Nooit Meer Slapen is hét cultuurprogramma van de VPRO. Elke maandag- tot en met vrijdagnacht tussen 00.00 en 01.00 uur hoor je een diepgravend gesprek over cultuur, literatuur, film, muziek, theater of kunst.

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1