appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
Nu: Nieuwsweekend
STER Advertentie

Een sekspretpark is eigenlijk heel logisch

EO
donderdag 20 februari 2020 | EO | Frank G. Bosman Twitter
Afbeelding

Als je (betaalde) seks bestempelt als een normale arbeid en sekswerkers als normale arbeiders met contracten, mét belastingplicht en btw-nummers, dan moet je niet vreemd opkijken als dit product ook open en bloot wordt afgenomen door normale mensen met kinderen thuis en een baan van 9 tot 5. Dat is eigenlijk heel logisch, vindt columnist Frank G. Bosman.

Toch snapt niet iedereen dat. Het CDA ziet bijvoorbeeld niets in het idee om een erotisch centrum in Amsterdam te bouwen, zoals burgemeester Halsema voorstelt. CDA-fractieleider Diederik Boomsma ziet er niks in: "Je moet prostitutie niet gaan zitten promoten en stimuleren (...) Je moet er geen enorme show van maken." En dan heb je het dus gewoon niet begrepen hoe de grotemensenwereld in elkaar zit.

Tralala-suikerland

Kijk, het is van tweeën één. En nee, je kan niet allebei kiezen. We leven niet in tralala-suikerland. You can’t have the cake and eat it too. Het is óf-óf.

Óf we kiezen voor een samenleving waar seks een speciale status heeft, waarin seks en erotiek voorbehouden zijn aan volwassen mensen die een liefdesrelatie onderhouden en waarin betalen voor seksuele handelingen niet alleen moreel wordt veroordeeld maar ook bij wet strafbaar is gesteld.

Dan kan je roeptoeteren over het niet promoten en stimuleren van sekshotels. Dan kan je hard gaan op het idee dat letterlijk elke sekswerker een willoos slachtoffer van mensenhandel is. Dan kan je – net als in landen ten noorden van ons – de klant van de sekswerker gaan criminaliseren. 

Open en bloot

Óf we kiezen voor een samenleving waarin sekswerkers open en bloot kunnen bestaan, waarin sekswerkers worden beschouwd als onafhankelijke zelfstandigen, en waarin zij die eerlijk voor dit werk betalen, ook zonder morele afkeuring en politieke verontwaardiging kunnen bestaan.

En eerlijk gezegd hebben we in Nederland een tijdje geleden besloten dat we optie twee wel aardig vonden. Met het opheffen van het bordeelverbod is een einde gekomen aan de criminalisering van sekswerkers en hun klanten. Vonden we een beter idee voor de vrouwen (en mannen) die in de seksbranche werken, want ze kunnen veiliger hun werk doen.

Vonden we ook een beter idee voor de mannen (en vrouwen) die van deze diensten gebruik maken, want de drempel om eventuele misstanden te melden wordt dan wel significant lager. 

Consequent

Kennelijk vinden we het heel ingewikkeld om consequent te zijn. Je kan niet het taartje in de koelkast bewaren en ‘m tegelijkertijd opeten. Wie pleit tegen sekshotels in Amsterdam moet ook zoveel politieke ballen hebben om te pleiten voor een landelijk verbod op 'rode zones'. Wie in sekswerkers per definitief zielige vrouwen (en mannen) ziet, moet ook accepteren dat een eventueel totaalverbod dezelfde mensen in de onzichtbaarheid van de illegaliteit doet verdwijnen.

Wie pleit voor het criminaliseren van seksklanten moet ook eerlijk durven toegeven dat zijn of haar afkeer van de prostitutie waarschijnlijk niet (alleen) wordt ingegeven door bezorgdheid voor de sekswerkers, maar ook door het morele idee dat betaalde seks 'vies' is.

Hom of kuit?

Dus, lieve politici, wat wordt het? Hom of kuit? Gaan we sekswerk weer verbieden met alle gevolgen van dien of accepteren we dat het een normale branche is met alle rechten en plichten die daarbij horen? En de ongemakkelijkheid om tussen deze twee te kiezen laat, volgens mij, glashelder zien dat we – ondanks de seksuele revolutie van de jaren zestig en zeventig – nog lang niet klaar zijn met het onderwerp seks.

Of het nu gaat om sekswerk, seksuele opvoeding op school, of seksuele voorkeuren: we doen alsof we het allemaal begrijpen, allemaal kunnen reguleren, maar niets is minder waar. 

Is seks vies, mama?

'Is seks vies, mama?' vraagt de spreekwoordelijke dochter. 'Alleen als je het goed doet’, antwoordt de even spreekwoordelijke moeder. Seks brengt het mooiste en schoonste in de wereld bij ons naar boven, maar is tegelijkertijd een van de meest duistere en destructieve krachten die wij kennen.

Kom daar maar eens mee klaar. Hoe de brand te beteugelen zonder het vuur te doven? Hoe seksualiteit de bijzondere plek te geven die zij toekomt zonder haar op te sluiten in het korset van de morele middelmatigheid? Hoe om te gaan met datgene wat je, bij gebrek aan een beter woord, ‘heilig’ zou kunnen noemen?

Niet door het bouwen van sekshotels, dat is zeker, maar noch door het verbieden van prostitutie. Hoe dan wel? Laten we in ieder geval beginnen met tegen elkaar te zeggen dat seks geen handeling is zoals alle andere handelingen zijn, en daarom speciale zorg en bescherming behoeft. En laten we die zorg en bescherming eerst maar eens gaan regelen.

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1