Tom van 't Hek en Ferry de Groot over NOS Radio Tour de France: 'Vrolijkheid en professionaliteit kunnen prima samengaan'

Vrijheid om te improviseren

Van 't Hek kwam begin jaren negentig bij de radio terecht nadat Ferry de Groot hem had aangenomen. "Er moest ook een beetje lol op de radio zijn", herinnert hij zich. Dat groeide uit tot een radiocarrière van dertig jaar. Juist de vrijheid maakte NOS Radio Tour de France volgens beiden zo bijzonder. De koers bepaalde het ritme van de uitzending en er was altijd ruimte om te improviseren. "Je wist nooit hoe de wedstrijd zich zou ontwikkelen", vertelt Van 't Hek. "Soms moest je een minuut vullen, een andere keer maar negen seconden. Dat maakte het buitengewoon leuk om radio te maken." 

Humor met inhoud

Volgens De Groot is die ruimte voor spontaniteit tegenwoordig kleiner. "Ik denk dat de NPO te veel invloed heeft op de programmering. Er is te weinig ruimte voor creatieve mensen die iets willen proberen." Ook tijdens grote sportmomenten zou hij sneller durven afwijken van de programmering. Hij noemt een bergetappe waarin op de radio uitgebreid aandacht werd besteed aan ander nieuws. "Schuif dat nieuws even naar achteren en laat die wedstrijd aan de gang."

Van 't Hek benadrukt dat humor en journalistiek elkaar niet uitsluiten. "Vrolijkheid en professionaliteit kunnen heel goed samengaan. Niet alleen maar een slappe lach, maar relativerend leuk én professioneel goed verslag doen." Ook buiten de sport probeert hij nieuws altijd in perspectief te plaatsen. "Zoals mijn moeder altijd zei: de trams blijven rijden."

De dag waarop de Tour stil leek te staan

Tussen alle vrolijkheid was er ook ruimte voor verdriet. Voor De Groot blijft de dood van de Italiaanse renner Fabio Casartelli in 1995 het meest indrukwekkende moment uit zijn Tourcarrière. Hij vertelt hoe de Tourorganisatie de koers liet doorgaan, terwijl Casartelli na zijn val al was overleden. "De volgende dag hielden ze één minuut stilte en verder niks. Toen hebben de renners gezegd: nu is het klaar. Ze maakten er een wandeletappe van. Dat was een kippenvelmoment." Nog altijd krijgt De Groot koude rillingen als hij eraan terugdenkt. 

Van 't Hek noemt het een situatie die veel groter was dan sport. "Ze zeggen wel eens dat het bij wielrennen hoort, maar dit was natuurlijk buitengewoon. Het was voor iedereen een ingewikkelde situatie."

Doping blijft een schaduw over de Tour

Voor Van 't Hek was juist de dopingperiode rond Lance Armstrong het meest ingrijpende hoofdstuk uit de wielergeschiedenis. "Je hoopt elke keer als je kijkt dat het niet meer zo is. Maar diep van binnen houd je toch altijd een kleine reservering." Als arts begrijpt hij waarom controles soms streng zijn, maar volgens hem blijft het belangrijk dat daar openheid over wordt gegeven. Tegelijkertijd benadrukt hij dat je pas iemand kunt veroordelen als er bewijs is. "Je mag pas wat van iemand vinden als hij betrapt is." 

Liefde voor de Tour is gebleven

Sinds zijn afscheid als radiomaker beleeft De Groot de koers op een andere manier. "Nu realiseer ik me elke Tour weer in wat voor prachtig landschap ik gereden moet hebben. Met de beelden van nu ontdek je elke middag weer een nieuw plekje." Ook buiten de Tour blijft hij nieuwsgierig. "Ik verveel me nooit. Ik volg de ontwikkeling van de radio, podcasts, de politiek. Alles houdt mij bezig."

Voor Van 't Hek blijft juist de hardheid van het wielrennen fascineren. "Bij voetbal ligt iemand minuten op de grond met een kleine blessure. Wielrenners zeggen na afloop: mijn bekken bleek gebroken, maar ik ben wel doorgefietst. Dat is een wezenlijk verschil in sportbeleving."