Nederlandse Mirjam Polak woont in Libanon: 'Nederland is gestoord seculier'

Libanon is een land wat doordenkt is van religie. Er zijn moslims, er zijn christenen, en er zijn nog maar liefst zestien andere religieuze gemeenschappen. Het is een ingewikkelde balans, waarin is afgesproken dat de president altijd christen is, de premier een soennitisch moslim en de parlementsvoorzitter een sjiitisch moslim. 

Op straat laten mensen ook gerust weten van welke religie ze zijn, vertelt Polak. Ze dragen kruisjes of hebben grote, christelijke tatoeages. Zelf is Polak ook christen. "Ik voel me als een vis in het water in Libanon, wat dat betreft. Overal zijn beelden van Jezus en Maria. De emotie 'schaamte' voor mijn geloof ken ik totaal niet", vertelt ze.

In Nederland ziet ze dat wel, die schaamte. Hier wordt religie grotendeels achter de voordeur beleefd. Ze vindt ons land 'gestoord seculier', lacht ze. 

Hulp bieden

Haar geloof inspireert haar om zich in te zetten voor mensen die in armoede leven in Libanon. In het Bijbelboek Mattheüs roept Jezus Christus zijn volgelingen op om zich in te zetten voor 'de minste van mijn broeders'. Dat doet ze met de stichting Light of Dawn, waar ze in Nederland giften voor ophaalt. "Ik heb in een weeshuis gewerkt. Soms komen daar kinderen uit als ze 18 zijn en dan ondersteun ik ze. Maar soms komen er gezinnen op mijn pad die de elektriciteitsrekening niet kunnen betalen, of het schoolgeld", vertelt ze. 

Maar het is niet alleen het geven van geld: "Sinds de oorlog is begonnen, verlenen we hulp aan een aantal christelijke dorpen in zuid-Libanon. Tot nu toe hebben we twee keer een truck met meel, water, tonijn in blik en bonen kunnen sturen. Dat kost veel geld en is ontzettend riskant. Ze kunnen getroffen worden door een bom, dus mensen lopen het risico om te overlijden bij zo'n operatie", vertelt ze. Israël en Hezbollah bestoken elkaar in dit gebied, waardoor christelijke dorpen in het gedrang komen.