Joost Oomen: 'Als je abortus overweegt, ben je opeens wisselgeld voor een belastingplan geworden'

Je bent een vrouw en je hebt een ongewenst klompje cellen in je buik. Laat ik heel duidelijk zijn, het is geen kind, geen baby, dat klompje cellen is daar gekomen omdat je de domme pech had dat het condoom scheurde toen je op een dronken avond met een wildvreemde, lieve jongen in bed lag. Daarna heb je die jongen niet veel meer gesproken, je hebt er überhaupt niet meer aan gedacht, maar nu je achter dat klompje cellen komt wil je dat er ook zo snel mogelijk uit. Je vraagt, enigszins gespannen, om een abortus. Dat mag je als vrouw gewoon zelf beslissen, daar heb je niemand bij nodig, dat klompje cellen is van jou en je lichaam is van jou. Maar op het moment dat je die abortus overweegt, ben je ook opeens wisselgeld voor een belastingplan geworden. 

Deze week besloten BBB, JA21 en SGP voortaan gezamenlijk op te trekken in de onderhandelingen met de coalitie. De coalitie wil graag hun belastingplan door de Tweede Kamer loodsen, BBB, JA21 en SGP zeggen nu dat ze dat plan alleen kunnen steunen wanneer er toezeggingen komen op migratie, stikstof en kwesties van medisch-ethische aard. Aangezien het kabinet perse van twee walletjes wil eten, bestaat de kans dat er eisen van de SGP ingewilligd worden. Dat klinkt als een normale gang van zaken in de klinische omgeving van het journaal of het Tweede Kamer-gebouw, maar in de praktijk betekent het dit. 

Je bent een jonge vent van 28 en je wilt een kind. Dat is ingewikkeld, je valt op mannen, en hoewel je ontzettend veel van je verkering houdt, uit zichzelf zwanger wordt hij niet. Jullie hebben er lang over gepraat, nachtenlang op de bank en in bed en in de ochtend bij het tandenpoetsen nog een keer, maar uiteindelijk hebben jullie ervoor gekozen om ervoor te gaan. Gelukkig is er in dit land iets mogelijk. Maar wanneer je met knikkende knieën tegenover je beste vriendin over draagmoederschap begint, zitten opeens de ouderlingen van de SGP bij jullie op de bank. Ben je wisselgeld voor een belastingplan. 

Van JA21 en BBB heb ik geen hoge dunk, maar ze zijn in ieder geval niet losgezongen van de moderne tijd. Maar zakendoen met de christenfundamentalisten van de SGP, die, laat het gezegd zijn, anno 2026 nog steeds vrouwen van hun kieslijst uitsluiten, kan echt op geen enkele fatsoenlijke manier. Het pappen en nathouden door de coalitie om uiteindelijk toch een beetje steun van rechts voor hun belastingplan te krijgen moet nu maar eens ophouden. Vooral omdat ik al weet waar dat pappen en nathouden toe leidt, omdat toezeggingen op het gebied van medisch-ethisch gratis zijn, en op het gebied van migratie en stikstof niet. Het kabinet heeft met het samen optrekken van deze drie rechtse partijen nog maar twee keuzes over: of over links, of vallen. 

En eerlijk gezegd denk ik, val maar. Want nu is het het belastingplan, maar je kunt er donder op zeggen dat er bij een volgend plan weer steun gezocht wordt over rechts, en dus bij de SGP. Jan Paternotte, fractievoorzitter van D66, roept te pas en te onpas dat Nederland vooruit wil, maar op last van je onredelijk rechtse coalitiepartner moeten praten met een partij die in de middeleeuwen is blijven steken, nogmaals: geen vrouw mag op de kieslijst, zet het land vooral muurvast. Dat weet D66, maar zowel zij als hun coalitiepartners zijn doodsbang om bij nieuwe verkiezingen te worden afgeslacht. Dat is regeren vanuit angst en dat moeten zij weten. Maar dat daarbij het persoonlijk leven van Nederlanders als wisselgeld overwogen wordt, is natuurlijk, zeker voor een partij als D66, politiek van een zeer droevig niveau.