Van separatist tot staatsman: De Wever 1 jaar premier van België

Van uitgesproken separatist tot pragmatisch staatsman: Bart de Wever is nu één jaar premier van België - van héél België welteverstaan. Eerder profileerde hij zich vooral als man van het volk voor de Vlamingen. Hij wilde dat het Vlaamse deel van België onafhankelijk werd. Die ambitie lijkt hij inmiddels te hebben losgelaten, al blijft hij wel een voorstander van autonomie. 

Hoe is deze man eigenlijk op deze positie terechtgekomen? "De vorige regering deed het niet zo heel goed op een aantal vlakken", legt Sinardet uit. Er was ruimte, en behoefte aan verandering. De pragmatische De Wever stapte in. "Hij heeft het imago dat hij zegt wat hij doet en doet wat hij zegt", stelt Sinardet. Daarnaast kan hij zijn ideeën en plannen goed overbrengen. En zo wist hij dus de premier van heel België te worden. Terwijl hij twee decennialang wilde dat Vlaanderen zich zou afsplitsen van Wallonië.

Onafhankelijkheid 

Zo'n 200 jaar geleden werd België een onafhankelijke staat. "In theorie was er vrijheid van taalgebruik. Maar in praktijk was de dominante taal Frans", legt Sinardet uit. Gaandeweg begonnen Vlamingen zich daartegen te verzetten. De Nederlandse taal was ondergeschikt en sommige mensen wilden dat het Nederlands en het Frans gelijkwaardig werden. De strijd om taal werd langzamerhand radicaler en veranderde in een strijd om autonomie en zelfs onafhankelijkheid. 

De afgelopen twee decennia werd die strijd mede gevoerd door Bart de Wever. Als leider van politieke partij N-VA pleitte hij voor autonomie van Vlaanderen. Aanvankelijk wist hij met dat idee amper stemmen te winnen, maar tijdens de laatste verkiezingen won hij. Het afgelopen jaar als premier heeft hij die onafhankelijkheid veelal losgelaten. Wel is België een federale staat en wordt deze bestuurd door verschillende overheden. Dat koestert De Wever dan ook. 

Rechts versus links

"De meeste Vlamingen zijn toch wel gehecht aan België", stelt Sinardet. De Wever wist zijn ideeën te vertalen naar een onderliggende beweging. Sinardet legt uit dat mensen in Vlaanderen overwegend rechts stemmen, in tegenstelling tot Wallonië waar de linkse partijen dominant zijn. "Zo is hij er ook in geslaagd om kiezers binnen te halen die niet echt Vlaams-nationalistisch zijn." De Wever heeft zo zijn vroegere separatistische standpunten kunnen omzetten naar een breder politiek verhaal. Hij wist een grote groep mensen aan te spreken met deze tendens.