Moet Ali B straks de bak in? 'Wat Ronnie Flex zegt is dubieus'

Hoger beroep

Eind maart eiste het Openbaar Ministerie (OM) een gevangenisstraf van 2,5 jaar tegen Ali B voor een aanranding en twee verkrachtingen. Ali B ging in hoger beroep en mocht de uitspraak in vrijheid afwachten. "Als het hof inderdaad een gevangenisstraf oplegt, kan het zijn dat hij meteen naar de gevangenis moet", legt misdaadjournalist Noa van Oostrom uit.

"Er is natuurlijk ook nog de optie om in cassatie te gaan als hij het niet eens is met de straf", stelt Van Oostrom. Cassatie betekent dat een zaak wordt voorgelegd aan het hoogste rechtsorgaan, dat beoordeelt of het recht juist is toegepast. "Als hij veroordeeld wordt en cassatie instelt, mag hij die procedure voorlopig in vrijheid afwachten", legt advocaat Peter Plasman uit. "Dat kan zomaar een jaar tot anderhalf jaar duren."

Geen vluchtgevaar

Er werd gespeculeerd over een mogelijke vlucht naar het buitenland door Ali B. "Daar was eerder al discussie over", vertelt Timmerman. "Toen hij in eerste aanleg was veroordeeld, vertrok hij kort daarna naar Marokko." Volgens Plasman is dat geen factor waar het hof rekening mee houdt: "Vluchtgevaar kan een reden zijn voor voorlopige hechtenis, maar niet na zo’n lange tijd. Dat zou puur speculatief zijn."

"Als het hof dat wil aannemen, moeten er concrete aanwijzingen zijn dat hij zich aan een straf wil onttrekken", vervolgt Plasman. "Die zijn er niet. Hij heeft steeds meegewerkt en is altijd verschenen. Bovendien heeft vluchten weinig zin: de straf zal niet extreem hoog zijn, hij zou alles opgeven en kan alsnog worden uitgeleverd. Het is een heilloze weg."

Ellen ten Damme

Ali B wordt onder meer beschuldigd van verkrachting dan wel poging tot verkrachting van zangeres Ellen ten Damme. "Voor die poging is hij in eerste aanleg veroordeeld", vertelt Van Oostrom. "Ten Damme was in 2014 met hem in Marokko voor een muziekprogramma. Op een avond zou Ali B haar hotelkamer zijn binnengekomen."

Tijdens de zitting werden ook beelden van die uitzending getoond, dit keer met citaten uit het politieverhoor van Ten Damme eroverheen. Daarin gaf ze aan dat het voorval veel impact had gehad. "Vervolgens zie je een paar seconden dat ze lachend naast Ali B zit", schetst Van Oostrom. Volgens Ali B toont dit aan dat haar verklaring niet klopt.

"Slachtoffers doen er vaak lang over om naar buiten te komen met hun verhaal", legt Aukje Bosman van het Centrum Seksueel Geweld uit. "Dat heeft ook te maken met controle willen houden en met vragen als: waarom heb ik hem binnengelaten? Is dit echt gebeurd?" Volgens Bosman is het daarom logisch dat op beelden niet zichtbaar is wat er die nacht is gebeurd.

'Wat Ronnie Flex zegt is dubieus'

Ten Damme is niet de enige aangeefster. Eerder deed Naomi aangifte van verkrachting. "In 2018 was zij op een schrijverskamp in Heiloo waar onder anderen Ali B aanwezig was", vertelt Van Oostrom. "Overdag werd er muziek gemaakt, ’s avonds was er een feestje. Naomi had op dat feestje seks met Ronnie Flex in een slaapkamer. Ali B zou zijn binnengekomen en zijn vingers in haar lichaam hebben gestopt." Voor dit feit werd Ali B in eerste aanleg veroordeeld.

Er zou een woordenwisseling zijn geweest tussen Ronnie Flex en Ali B. "Ronnie Flex is een belangrijke getuige en heeft in hoger beroep opnieuw verklaard", zegt Timmerman. Hij stelt dat hij niets heeft gemerkt: "Hij zegt: als het was gebeurd, had ik het wel gezien."

"Wat Ronnie Flex zegt is dubieus", aldus Plasman. "Als hij het daadwerkelijk had gezien, zou dat geen steunbewijs zijn maar direct bewijs: een getuige die zegt 'ik heb het waargenomen'." Volgens Plasman kan de woordenwisseling wel als steunbewijs dienen: "Omdat hij heeft gezien dat Ali B in de kamer was en dat er gedoe ontstond. Steunbewijs hoeft niet de volledige beschuldiging te dekken."

Schakelbewijs

Een andere aangeefster is Jill Helena. "Zij aan dat Ali B haar in 2018 heeft geprobeerd aan te randen", vertelt Van Oostrom. "Ze zaten samen in de auto, zouden naar muziek gaan luisteren. Toen heeft Ali haar gedwongen tot seksuele handelingen." In eerste aanleg eiste het OM ook een straf voor die aanranding, in hoger beroep eisen ze vrijspraak voor dat betreffende feit. 

Plasman wijst erop dat het OM ook kan redeneren met schakelbewijs. "Daarbij wordt één feit als vaststaand aangenomen en vervolgens gekeken of andere feiten een vergelijkbaar patroon laten zien." Als sprake is van eenzelfde modus operandi, kan dat bijdragen aan een veroordeling, ook zonder volledig bewijs voor elk afzonderlijk feit. "De rechtbank vond eerder dat de drie beschreven situaties onvoldoende overeenkwamen. Het hof kan daar anders over denken." In dat geval kan de straf zelfs hoger uitvallen.

"In deze zaak zie je hoe het strafrecht soms tot een vreemde uitkomst kan leiden", zegt Plasman. "De rechter kan de aangeefsters geloven, maar toch geen straf opleggen door gebrek aan steunbewijs." Hij benadrukt dat dit een wettelijke waarborg is: "Iemand mag niet op basis van één bewijsmiddel worden veroordeeld. Maar de consequentie kan zijn dat een slachtoffer in de kou blijft staan." Tegelijk kan erkenning er wel zijn: "Rechters kunnen zeggen: 'Wij geloven jou.' Ook in hoger beroep kan dat gebeuren, zelfs als het tot vrijspraak leidt."

Benieuwd naar het gesprek over de rechtszaak tegen Ali B? Of wil je meer horen over de ervaringen van Aukje Bosman bij het Centrum Seksueel Geweld? Beluister dan de aflevering van Het Misdaadbureau, onder andere via de NPO Luister-app.