appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
STER Advertentie

PSV'er Ryan Thomas voelt zich weer voetballer: 'Het was soms donker in mijn hoofd'

Proshots
vrijdag 1 november 2019 | NOS | NOS Sport

53 wedstrijden op rij was PSV ongeslagen in eigen huis, maar aan die fraaie reeks kwam zondag dankzij AZ ongenadig hard een einde. Grote pechvogel was Ryan Thomas, die al na twintig minuten spelen een rode kaart pakte.

En dat terwijl het zo mooi had moeten worden voor de Nieuw-Zeelander: na veertien maanden blessureleed maakte hij eindelijk zijn basisdebuut voor de Eindhovenaren. Een terugblik op zijn zware en soms eenzame revalidatie. "Eigenlijk besefte ik het me pas een week, misschien twee, geleden: ik ben eindelijk een PSV-speler."

Augustus 2018. Hij speelde amper een week voor PSV toen het gebeurde. Een potje aan het eind van de training, jong tegen oud. "Ik blokkeerde een schot met mijn gestrekte rechterbeen", herinnert Ryan Thomas zich. "En bam, de achterkant van mijn knie werd vol geraakt."

PSV'er Ryan Thomas voelt zich weer voetballer:

De week ervoor was hij nog medisch gekeurd door de arts die nu zijn knie onderzocht. "Zijn gezicht vertrok en ik zag gelijk - dit is niet goed." Na een scan werd pijnlijk duidelijk: de Nieuw-Zeelander had zijn voorste kruisband gescheurd.

"In mijn leven heb ik misschien een paar keer gehuild", vertelt hij nu kalm. "Nou, dit was er zeker een van."

Gedroomde overstap

De blessure had niet op een vervelender moment kunnen komen. Na vijf seizoenen bij PEC Zwolle had Thomas net zijn gedroomde overstap naar de regerend landskampioen gemaakt. Even daarvoor had zijn oud-trainer hem nog opgehemeld in NOS Studio Voetbal. "Hij is een van de beste spelers in de Eredivisie", glimlachte Ron Jans. "Hij zit op zijn top. Hij kan wel naar Real Madrid!"

Maar het werd revalideren. Een jaar lang. "Ik trainde maanden alleen met mijn fysiotherapeut. Dan kwam ik om acht uur op de club en ging ik om vier uur weer weg", zegt de inmiddels 24-jarige middenvelder. "De jongens kwamen later en gingen eerder weg dan ik. Ik was bovendien net nieuw, ik wilde ze niet teveel met mijn blessure lastigvallen."

En als voetbal wegvalt in het leven van een profvoetballer, doet dat ook veel met de persoon. "Daar werd ik flink mee geconfronteerd, ja. Na zes, zeven maanden werd het donker in mijn hoofd." Net toen het beter ging met zijn kruisband en hij voorzichtig mee kon trainen met het team, speelden oude blessures in zijn knie op.

Donkere spiraal

"Ik raakte licht depressief", zegt Thomas. "Vaak verliet ik de trainingen teleurgesteld. Dan kwam ik thuis en wilde ik niet praten met mijn vriendin. Op de zwaarste dagen kwam ik niet van de bank af en had ik zelfs geen zin wat met mijn dochter doen. Ik kwam in een donkere spiraal terecht."

Hij hield het voor zichzelf, tot hij doorhad dat dat hem niet zou helpen. "Het was lang ik tegen de wereld. Terwijl dat helemaal niet hoefde, begreep ik later. Mijn vriendin en fysio waren er 24 uur per dag voor me. Toen ik ze meer betrok bij mijn revalidatie ging het beter."

Ook praatte hij met oud-spelers van PSV die hetzelfde was overkomen: Ruud van Nistelrooij, Boudewijn Zenden. "Ze hielpen me door bepaalde quotes te delen. 'Zie hoe ver je bent gekomen, niet alleen hoe lang je nog te gaan hebt', bijvoorbeeld."

Speech in de kleedkamer

Het hielp. Stapje voor stapje werd hij weer een voetballer, of voelde hij zich weer zo. Begin oktober, na veertien maanden revalideren, mocht Thomas voor het eerst invallen. Na de wedstrijd tegen VVV Venlo sprak hij zijn teamgenoten toe in de kleedkamer.

"Ha, ja - dat is een ritueel. Na je debuut of eerste goal speech je voor het team. Normaal bedank je dan iemand voor de assist of maak je een grapje, bij mij ging het net wat anders", zegt hij. "Ik heb de jongens bedankt voor hoe ze me hebben behandeld. Ze betrokken me altijd overal bij, al ging het om input tijdens een teamvergadering. Dat heeft me echt goed gedaan."

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1