appjecalendarcheckchevron-downchevron-leftchevron-rightchevron-upclosedownloaddragfacebookfast-backwardfast-forwardgoogle-plusiconinstagramlinkedinlistlisten-livelogo-nporadio1logo-tour-de-france mailmicrophonepauseperson-man-2person-woman-4phonepinterestplayplaylistplyr-nextplyr-prevquestionquotesearchsharesorter--up-and-down star--open-and-filled star-openstarthumbdownthumbuptwitterwatch-livewhatsappyoutubeplyr-captions-off plyr-captions-on plyr-enter-fullscreen plyr-exit-fullscreen plyr-fast-forward plyr-muted plyr-pause plyr-play plyr-restart plyr-rewind plyr-volume
STER Advertentie

Een ijsje en de kathedraal op de rustdag in Reims

Edwin Cornelissen
dinsdag 18 juni 2019 | NOS | Edwin Cornelissen Twitter

De terrassen op het Place Drouet d’Erlon in de historische binnenstad van Reims lopen op deze zomerse dag vol. Mensen nemen de tijd om te genieten van een glas wijn of een riante lunch. Ik sta, op datzelfde plein, in de rij bij de ijssalon in de hoop daar de twee v’s te vinden: verkoeling en versnapering.

Terwijl ik mijn blik laat gaan over de niet aflatende keur aan ijssmaken hoor ik om mij heen een bekende taal. Ik kijk naar rechts en zie daar het immer lachende gezicht van Jackie Groenen. Ze richt het woord tot de dame links van mij. Hé verrek, is dat niet Vivianne Miedema?

Op zich is het niet heel vreemd, dat ik mijn beroemde landgenotes niet direct al herken. Ik ben in gedachten immers verwikkeld in een lastig dilemma. Wordt het vanille of pistache? En bovendien: Miedema loopt daar in een korte spijkerbroek en een blouse, ik ben geprogrammeerd op het waarnemen van Oranje trainingspakken. Dan verwacht je dat toch niet!

Even geen Oranje

De dames genieten in Reims van een rustdag. Sommigen blijven in het hotel, anderen gebruiken de middag om een wandeling te maken door het centrum. Daar zien we Stefanie van der Gragt lopen, met haar ouders. Shanice van de Sanden met haar luipaard-look laat zich vergezellen door haar broer en wordt zo af en toe herkend door voorbijgangers, die met haar op de foto willen. Sherida Spitse volgt hun spoor. 

Even stappen ze uit de tunnel, die Oranje heet. Even geen trainingspak, even geen oefenveld, even wat andere gezichten. Dat klinkt als een walhalla, als je bedenkt dat de ploeg al een maand bijeen is en zich dagelijks bezighoudt met buitenspelval, druk zetten, vrijlopen en inpassen. Maar ervaren de speelsters dat ook echt zo? 

Goed voor teamspirit

Als verslaggever vind ik rustdagen een crime. Je wordt uit je ritme gehaald, moet vervolgens toch weer op gang komen. Het liefst ga ik, in zo’n afgebakende periode van een toernooi, onafgebroken door. Dag in, dag uit. Dus gebruik ik een rustdag van Oranje in Reims om een land als Noorwegen te zien spelen tegen Zuid-Korea. Ik kan mij voorstellen dat het met topsporters, die tijdens een WK op een missie zijn, ook zo werkt. 

Achter veel, zo niet alles, bij Oranje zit wel een gedachte. Zo is het ook met de rustdag. In de avonduren, als de selectie weer bijeen is, bezoekt het hele gezelschap het pronkjuweel van Reims, de kathedraal. Die moet je gezien hebben, dat sowieso. Maar het uitje met de hele groep dient een hoger doel. Het is goed voor de teamspirit en dat neemt Oranje weer mee het veld in, als donderdag de wedstrijd tegen Canada wacht. 

Veilige keus

Een bezoek aan een van de wijnmakerijen in deze streek van de champagne zou zich ook bijzonder lenen voor een team-activiteit. Al kan ik mij voorstellen dat Sarina Wiegman daarmee even wil wachten tot ná de finale. 

In de ijssalon ben ik eindelijk aan de beurt. Ik heb na lang wikken en wegen toch maar besloten om voor vanille en aardbei te gaan. "Een veilige keus", constateert Vivianne Miedema. "Heel veilig."

Correctie melden

STER Advertentie
Vorige pagina Back to top
NPO Radio 1