Sport

Khashayar Taebi verloor als tiener zijn zicht, nu is hij speler en oprichter van blindenvoetbal

foto: Langs de Lijn en Omstreken

Geen buitenspel of een uitbal, maar wel corners en veel lage ballen. Het blindenvoetbalteam van de Rotterdamse voetbalclub S.V. Ommoord kreeg afgelopen vrijdag de MVP Award uitgereikt van de KNVB. "Je hoort de bal, dus je hoeft je ogen niet te gebruiken", vertelt speler en oprichter Khashayar Taebi in Langs de lijn en omstreken (EO/NOS). 

LDLEO blindenvoetbal

De MVP Award van de KNVB is bedoeld voor een persoon of club die zich uitzonderlijk inzet voor inclusie, diversiteit en toegankelijkheid binnen het voetbal. "S.V. Ommoord verricht met het eerste blindenvoetbalveld van Nederland echt pionierswerk", aldus de voorzitter van de jury en KNVB-bondsvoorzitter Frank Paauw. 

Zelf is Taebi meestal verdediger in het veld. In de studio laat hij horen hoe het geluid van de bal klinkt. "De lengte van het veld is 40 meter, dus op 20 meter hoor je het makkelijk", vertelt hij. "Behalve als hij stil komt te liggen, dan moeten we met z’n allen gaan zoeken."

Met steun van S.V. Ommoord realiseerde hij het eerste officiële blindenvoetbalveld van Nederland. Het blindenvoetbalveld is omgeven door boarding: een lage wand of muur. Dat is een element wat in blindenvoetbal veel gebruikt wordt, vertelt Taebi. "Als een bal alleen maar rolt op het gras, hoor je hem niet zo goed meer. Maar via de boarding maakt hij een hard geluid. Daar kan de spits makkelijk op reageren en direct ernaartoe gaan." 

Alle spelers dragen tijdens het spelen een speciaal masker, zodat iedereen met nul zicht het veld op gaat. Alleen de keeper mag zien, voor de eigen veiligheid.

Niet meer kunnen voetballen

Op zijn vijftiende raakte Taebi tijdens een groeispurt ineens de helft van zijn zicht kwijt door een progressieve oogziekte. "Toen kon ik niet meer voetballen en fietsen. Als je achteruitgaat, moet je steeds een andere manier van oplossingen vinden. Het is dan wel moeilijk als je steeds een oplossing hebt, die een jaar later niet meer werkt."

Niet kunnen voetballen viel hem zwaar. "Als je echt een voetballiefhebber bent en nog jong bent, is dat heel moeilijk om te kunnen accepteren. Mijn vrienden gingen ermee door en ik moest langs de lijn staan. Dat was frustrerend. Ik ben zoveel mogelijk voetbal gaan kijken en uiteindelijk luisteren via de radio."

Tijdens een intensieve revalidatie in Apeldoorn maakte hij bij een clinic kennis met het blindenvoetbal. "Ik had er nog nooit van gehoord en heb heel enthousiast meegedaan. Ik voelde gelijk dat het zeker iets voor mij was. Want je hoort de bal, dus je hoeft je ogen niet te gebruiken."

Het gaf een dubbel gevoel om eindelijk weer te kunnen voetballen. "Ik had het zo lang niet gedaan. Maar dat ik toch weer achter de bal aan kon dribbelen en naar voren kon gaan, zonder dat ik de bal kwijt was, dat was geweldig."

Een trainer die vertelt hoe ver de bal nog is

Het is een fascinerende sport om te zien, vertelt fotograaf Eddy Meis, "vooral als er gescoord wordt."Hij maakte een fotoboek over de sport. Op de foto’s komen vooral doorzettingsvermogen en vriendschap naar voren. 

Er zijn verschillende mensen bij de sport betrokken, vertelt hij. "Trainers van beide teams staan aan de zijkanten. Er staat één achter de goal die vertelt op hoeveel meter de bal is.  Aan de zijkant staat er één en aan de andere kant ook."

Dat maakt het ook druk op het veld: "Het is wel moeilijk om dan je positie te spelen. Het allermoeilijkste is om over te spelen. Dan heb je weleens botsingen."

Nog geen nationale ploeg 

Het blindenvoetbalteam van S.V. Ommoord telt inmiddels 15 spelers vanuit heel Nederland en heeft 7 stafleden. In twee jaar tijd groeide het uit tot het grootste blindenvoetbalteam van Nederland.

 In tegenstelling tot landen als Duitsland, Frankrijk en Engeland heeft Nederland nog geen nationale ploeg. "Maar we gaan het wel inhalen", zegt Taebi.

Advertentie via ster.nl
Advertentie via ster.nl