'Er is een enorme maffia die op grote schaal zeldzame dieren stroopt'

Chinezen zijn niet raar. Ik wil dat graag meteen even zeggen. Niet. Je moet sowieso nooit een uitspraak doen over een heel volk. De Duitsers, de Chinezen, de Nederlanders. U voelt wel, er is een reden dat ik dit zo uitdrukkelijk verkondig. En het heeft met dieren te maken. 

Ik leg uit. Een week geleden kreeg ik een brief van mijn uitgever. Ik heb een kinderboek gemaakt en dat is gedrukt. Paar duizend exemplaren. En die werden allemaal vernietigd. Want in het boekje stond de zin 'Chinezen zijn raar'. Was een klein grapje met een verbazing erachter. Met raar bedoelde ik, opvallend, anders. Dat zou als discriminerend kunnen worden ervaren. En dus is het kinderboek boek herdrukt zonder dat zinnetje. 

En toen gebeurde het. Die hele week zag ik allerlei programma's op tv met iets over, u raadt het al, Chinezen. Want je gaat er opeens op letten. Een van die programma's was een docu op de BBC over de traditionele Chinese geneeskunde. Die is nog steeds enorm populair in China. Het grote probleem is dat er heel erg veel zeer zeldzame dieren doorheen gejaagd worden. Schubdieren, maar ook veel kleine zeldzame kikkers, reptielen, slangen, aapjes. De hele mikmak. Er is een enorme maffia die op grote schaal zeldzame dieren stroopt. Voor geneesmiddelen. Die volgens alle door mij geraadpleegde bronnen geen enkele wetenschappelijke basis hebben.

Ik zeg dus niet dat het niet werkt, ik zeg alleen dat er geen enkele reden is om aan te nemen dat het wel werkt.  De wereld gezondheidsorganisatie, de WHO, u weet wel van he is a pinball wizard, de WHO die erkent die Chinese traditionele gezondheidszorg. Met als gevolg een slachting van epische proporties omdat ze de tongetjes van een slangetje moeten hebben of de balzak van een aapje. 

Ik werd er heel erg verdrietig van. En toen vond ik dus toch weer iets van 'de Chinezen'. Maar dat moet je dus niet doen. Dat is racistisch. Maar ik vind het ook niet helemaal normaal. Ik hoorde nog een topverhaal. Over japanners. Die totaal niet raar zijn wil ik even zeggen. 

U kent waarschijnlijk het verhaal van de kogelvis. Die eten ze in Japan en die zijn zeer giftig. Alleen bepaalde chefs die speciaal opgeleid zijn mogen ze serveren. Die weten hoe je de vis moet bereiden. Er sterven nog steeds een paar japanners per jaar aan die vis. Omdat het nou eenmaal een superlekkere delicatesse is. D'r was een japanner en die kwam erachter dat dat gif niet van die vissen zelf was. Nee, dat kregen die vissen doordat ze prooidieren eten die weer bepaalde algen eten. En zo werden ze giftig. 

Hij ging vervolgens kogelvissen kweken in een omgeving zonder die algen. Dus die kogelvissen waren volkomen veilig en niet meer giftig. Het gevolg: niemand wilde ze eten! Serieus. De lol van die kogelvis is dat het gevaarlijk is.

Je moet er wel aan dood kunnen gaan, anders zijn ze niet lekker.

Maar japanners zijn heel gewone mensen.