De zwarte honingbij sterft uit: 'Het zijn mijn vakgenoten die dit hebben gedaan'

De zwarte honingbij is aangepast aan West-Europa, terwijl de ondersoorten uit Zuid- en Oost-Europa komen en hier dus niet thuishoren. Ze paren wel met de koningin van de zwarte honingbij en hierdoor verdwijnt de populatie van onze eigen inheemse ondersoort langzaamaan. Als de zwarte honingbij uitsterft, heeft dit impact op onze biodiversiteit en voedselvoorziening, vertelt Bouw: "Het is een belangrijke bestuiver voor onze flora en fauna. Bijvoorbeeld voor onze appels, peren en bessen. Een deel hiervan kan dus verdwijnen."

"Het zijn mijn vakgenoten die dit hebben gedaan", zegt Bouw over het importeren van andere honingbijen. "Ze moeten overstappen op onze eigen zwarte honingbij." Dit wordt wel lastig, want het is nog niet te verbieden om te importeren. Het is volgens Bouw: "Een kwestie van blijven duwen, trekken en stimuleren om over te stappen. 80 jaar geleden had men nog niet zo’n besef dat het mengen van soorten geen goed idee was, maar nu wel en dus kan iedereen meewerken aan de terugkomst van de zwarte honingbij."

Bijenkasten in bomen

Bouw probeert nu op zijn eigen manier de zwarte honingbijen populatie te laten groeien. Door bijenkasten op te hangen in bomen waar geen andere honingbijen voorkomen, kan de zwarte honingbij met elkaar blijven paren, om zo een populatie te laten ontstaan die zichzelf in stand kan blijven houden. De imker heeft bijenkasten opgehangen in een gebied van 1100 hectare op de Veluwe. Dat gebied moet volgens hem steeds groter gaan worden, waardoor er een natuurlijk gebied ontstaat waarbij er zwarte honingbijen leven in de natuur en er ook honingbijen blijven die gehouden worden door imkers in kasten.