‘De Pauluskerk is een plek waar niks te gek is’

Toen Martijn van Leerdam jong was, zag hij dat veel generatiegenoten langzamerhand afstand namen van de kerk: "Maar ik bleef vragen stellen over het leven en de nieuwsgierigheid naar wat mensen drijft. En ook wat mensen drijft om al die ‘maffe’ dingen te doen. Zoals op zondagochtend in de kerkbanken zitten en die oude liederen zingen. Of proberen te leven naar leefregels van 2000 jaar oud. Voor veel kerkgangers zijn het rituelen en gewoontes die ze koesteren. En veel mensen weten ook niet precies waarom, maar ze doen het gewoon." 

Met die gedachten stapte van Leerdam als kind naar zijn oma en vroeg: "Waarom zit jij eigenlijk in de kerk elke zondag? Waarom stop je daar niet een keer mee en ga je niet eens wat anders doen?" Ze krabde zich achter haar oor en zei: "Tja, omdat we dit met z’n allen doen. We zitten hier met de hele familie en dat vind ik belangrijk." En ik dacht alleen maar: "Dat is dan toch niet genoeg? Je kan toch ook gaan brunchen met z’n allen op zondagochtend."

Van 020 naar 010

Van Leerdam was wijkpredikant in Amsterdam, waar hij samen met zijn vrouw en dochter woonde. Ze hadden het er naar eigen zeggen best leuk, maar toen hij de kans kreeg om op de functie van predikant-directeur van de Pauluskerk in Rotterdam te solliciteren wist hij meteen: "dit moet ik doen." De in Schipluiden geboren predikant vertelt: "Het is niet leuk om toe te geven, maar de meeste kerken zijn gewoon dicht het grootste deel van de week en dat is anders in de Pauluskerk. Het is een privilege om op zo’n plek te werken, midden in een schitterende stad."

'Een huiskamer voor mensen die geen eigen huiskamer hebben'

Voor de Pauluskerk, maar eigenlijk voor alle kerken, geldt dat ze er niet alleen zijn voor christenen. Alle dagen van de week wordt de kerk gebruikt als opvang voor dakloze mensen en anderen die nergens anders terecht kunnen. "We bieden allerlei praktische diensten aan voor mensen die in nood zitten", vertelt van Leerdam: "Het begint om negen uur 's ochtends al. Dan openen we de deuren en dan staat er al een rij van dertig mensen die willen douchen. We zijn helemaal niet zo bezig met het bekeren van mensen, maar we proberen mensen te geven wat ze nodig hebben." Er wordt bijvoorbeeld kleding uitgedeeld, mensen kunnen gratis een boterham krijgen, maar ook is er een spreekuur met een straatarts en een tandarts voor mensen zonder zorgverzekering. "Er is voor best wel veel mensen dus een reden om naar de Pauluskerk te komen. Ook gewoon buurtbewoners die verlegen zitten om een praatje, want de Pauluskerk is een plek waar niks te gek is", voegt hij nog toe.

Elke dag krijgen ze in Rotterdam zo'n 100 tot 150 dakloze buitenslapers over de vloer. De één kan meer geholpen dan de ander, maar volgens Martijn van Leerdam is alleen liefdadigheid al heel wat waard: "Een vriendelijk knikje of een schouderklopje is al betekenisvol. We proberen een soort huiskamer te zijn voor mensen die geen eigen huiskamer hebben. Wij gaan je niks opdringen en hebben geen dubbele agenda, maar als je een praatje wil of een hulpvraag hebt, zijn we daarvoor beschikbaar."