Na weken van herstel overlijdt Tineke (87): 'De val was het begin van het einde'

Tineke is afgevallen

"Ik kwam gisteren in het dorp ook een vrouw tegen die zei: 'Ze is wel mager geworden.' Dus het valt wel op", zegt Tineke. "Het valt dus wel op. Ik dacht 'Shit', maar ik vind het wel goed zo. Ik wil niet meer afvallen. Dus ik heb net een broodje gegeten en ik heb nog wat eten liggen voor vanavond, dus het komt wel goed." Joris: "Wat weeg je nu?" "49 kilo, ik woog 55." 

Op de vraag van haar zoon of ze het nog een beetje aankan, alleen thuis, reageert Tineke optimistisch. "Ik hoop het, want je bent nog steeds om me heen geweest." Joris vervolgt haar: "Maar misschien moet je ook wat meer dingen zelf weer doen?" "Maar als je bij me bent, dan voel ik me veilig", zegt Tineke. 

Bergafwaarts

Joris vertelt in de reportage hoe het met zijn moeder gaat. "Sinds de afgelopen dagen voelt ze zich niet goed. We zijn naar de dokter geweest om bloed te prikken. Want het gaat het niet goed." "Ik denk niet dat ze gaan opereren, dan ga ik er alleen maar op achteruit", zegt Tineke hoorbaar benauwd. "Dan zet ik er gewoon een punt achter. Ik ben zo zwak." Of ze dat erg vindt? "Ja, ik zal jullie missen." 

Binnen een week tijd gaat het met Tineke behoorlijk achteruit. Haar leverwaarden zijn niet goed, dus ze moet naar het ziekenhuis. Spannend, noemt Tineke het. "Het gaat toch over je leven." Ook het bloedonderzoek bevestigt dat het niet goed gaat met haar. "Hij zei, in mooie woorden: 'Mevrouw Kreugel, het is afgelopen.' Vanaf dat moment stort mijn moeder volledig in. Ze gaat op bed liggen, thuiszorg komt en binnen vijf dagen is ze overleden."

'Begin van het einde'

Tineke overlijdt op 87-jarige leeftijd. Joris spreekt op haar begrafenis: "Lieve mama, en uiteraard ook papa. Dank voor de liefde, de warmte, het vertrouwen, alle herinneringen die jullie ons gegeven hebben. Ik hou van je, je hebt het meer dan fantastisch gedaan." 

Broers Joris en Bas ruimen het appartement van hun moeder op. Bas: "Leuk dat je al die briefjes van haar terugvindt. Boodschappenbriefjes, of waar ze was. Even naar de boekenwinkel staat hier." De twee broers kijken terug op de laatste periode van en met hun moeder. "Sinds de val op haar heup is het bergafwaarts gegaan. Dat was het begin van het einde. Ik had wel verwacht dat ze er nog bovenop zou komen, maar ik ben blij voor haar dat er een einde is gekomen aan de lijdensweg", vertelt Bas. Joris vult aan: "Ze heeft een goed leven gehad en is rustig ingeslapen." 

Joris eindigt zijn reportageserie met zijn moeder die zingt: "Always look on the bright side of life", van Monty Python. Want, "dit zong ze toen ze uit het verzorgingstehuis liep, toen ze zo blij was dat ze weer naar huis kon."