Fragment

Strandjutter vindt in flessenpost zijn levenswerk

  1. Fragmentenchevron right
  2. Strandjutter vindt in flessenpost zijn levenswerk

Al bijna 30 jaar lang loopt Wim Kruiswijk kilometers Nederlandse kust af, op zoek naar flessenpost. Als hij tijdens zijn strandwandelingen ook maar één fles vindt, dan is zijn dag goed. Inmiddels heeft hij een zee aan verhalen.

 

De 75-jarige Zandvoorter is gepensioneerd boekhouder en al zijn leven lang alleen: zeeën van tijd heeft hij om urenlange strandwandelingen te maken. Hij heeft al zo’n 1200 berichten in flessen verzameld. Soms afkomstig uit Engeland, soms uit Duitsland. Soms lang met tekeningen, soms met enkel een adres en woorden “Please, write.”

 

Jarenlang pencontact

De jutter reageert op elk flesbericht dat hij vindt. Mits dat kan, want soms staat er alleen een e-mailadres op de brief en daar doet Kruiswijk niet aan. Soms levert het jarenlange pencontacten op. Zo heeft Kruiswijk al jarenlang contact met Adrian Hill, een Engelse jongen die toen hij zeven was flessenpost verstuurde. Nadat de fles aanspoelde op het Nederlandse strand werd hij gevonden door Kruiswijk. Hij heeft nog altijd contact met Hill, die inmiddels een vrouw en kinderen heeft. “Ik heb hem zien opgroeien.”


Alle correspondentie houdt Kruiswijk netjes bij. Alles wat hij vindt ordent hij in zijn appartement in Zandvoort, wat onderhand meer op een museum lijkt. Sommige brieven plastificeert hij, de minder interessante worden genummerd en in mappen bewaard. "En alleen de meest bijzondere flessen bewaar ik." Kruiswijk schreef ook een boek over zijn vondsten.


Buffer

Kruiswijk is, mede dankzij alle flessenpost, niet eenzaam. “Ik heb weleens vriendinnen gehad,” zegt Kruiswijk, “maar ik heb genoeg aan mezelf”. Toch blijft flessenpost hem naar de stranden trekken. “De zee is mijn postbode, een buffer tussen mij en de ander. Je hoeft elkaar nooit te ontmoeten.”