Rembrandt, Rubens en het belang van replicatie

Jonge Doctor Charlotte Rulkens (VU) onderzocht of replicatiestudies ook waardevol kunnen zijn binnen de kunstgeschiedenis. Waar deze studies onmisbaar zijn in de bètawetenschappen worden deze niet of nauwelijks toegepast in de geesteswetenschappen. Om te kijken of dit wel mogelijk was herhaalde Rulkens een toeschrijvingsstudie uit de jaren negentig over twee portretten van Rembrandt. De nadruk werd hierbij niet gelegd op het oordeel van een expert, maar dat van meerdere. Ook gingen deze kenners met elkaar in discussie over verschillende visies op het werk, wat soms leidde tot een verandering van mening. Alles wat in deze vergaderingen werd besproken, legde Rulkens vast, om de toeschrijving zo transparant mogelijk te houden. Hard nodig, volgens Rulkens, want toeschrijven blijft mensenwerk en kan worden beïnvloed door belangen, bias en onzekerheid. Door experts eerst individueel te laten oordelen en daarna gezamenlijk tot consensus te laten komen, wil Rulkens het proces zorgvuldiger en controleerbaarder maken.