Mental slavery, een erfenis die je niet kunt zien

Waarom vinden nazaten van tot slaafgemaakte het zo moeilijk om een compliment te geven aan hun kinderen? Volgens journalist en schrijver Joan de Windt gaat het antwoord op die vraag verder terug dan veel mensen denken. Zij ziet een lijn lopen van het slavernijverleden naar de manier waarop sommige gezinnen vandaag met waardering, trots en zelfbeeld omgaan.

Twaalf jaar geleden schreef De Windt het boek ‘Weg met Mental Slavery’ om bewustwording te creëren. Ze onderzoekt hoe ideeën uit het slavernijverleden nog altijd kunnen doorwerken. Zo beschrijft ze hoe ouders tijdens de slavernij hun kinderen bewust zo min mogelijk prezen. Wie slim, sterk of mooi was, liep het risico door een plantagehouder te worden weggehaald of voor ander werk te worden ingezet. Complimenten werden daardoor iets om voorzichtig mee te zijn.

De Windt vraagt zich af of zulke patronen ongemerkt zijn blijven bestaan. Niet omdat mensen zich dat bewust herinneren, maar omdat gedrag van generatie op generatie kan worden doorgegeven. Haar boek is dan ook geen geschiedenisboek, maar een uitnodiging om naar jezelf te kijken. Welke overtuigingen draag je met je mee? En zijn die eigenlijk wel van jou?

Dit jaar verschijnt een nieuwe editie van haar boek ‘Weg met Mental Slavery’.
Hoewel er veel is veranderd, merkt ze dat hetzelfde gesprek nog steeds gevoerd moet worden. Juist daarom wil ze ook een nieuwe generatie laten nadenken over vragen rond identiteit, zelfbeeld en de erfenis van het verleden.

Te gast in de Nacht van Caribisch Netwerk is journalist en schrijver Joan de Windt. Samen met presentator CJ Felicia spreekt ze over de nieuwe editie van Weg met Mental Slavery, over de invloed van het slavernijverleden op hoe we naar onszelf kijken en over de vraag welke patronen we kunnen doorbreken.